Yeni bir analiz, planlanan uydu megatakımyıldızlarının kaçak uzay enkazı yaratabileceğini ortaya koyuyor. arXiv preprint sunucusunda yayımlanan ve Science'ın haberleştirdiği çalışma, internet ve telekomünikasyon uydularından oluşan sürülerin, Kessler sendromu olarak bilinen eşiği aşacağını buluyor — çarpışmaların, enkazın yörüngeden düştüğünden daha hızlı enkaz ürettiği, kendi kendini sürdüren bir kademeli çarpışma senaryosu — bu da takımyıldızların kendilerini sürdürülemez kılıyor.
1978'de sendromu öneren NASA fizikçisi Donald Kessler'ın eski işbirlikçisi, Birmingham Üniversitesi'nden uzay enkazı bilim insanı Hugh Lewis, Federal İletişim Komisyonu, Avrupa Uzay Ajansı ve uydu takipçisi Jonathan McDowell'dan toplamda yaklaşık 1,7 milyon uydu içeren 16 planlanmış veya faaliyetteki takımyıldıza ait verileri derledi. Her takımyıldızın uydularının atmosferdeki bir noktadan ne sıklıkla geçeceğini, yörüngelerinin ne kadar hızlı bozulacağını ve manevra veya güvenli iniş yapıp yapamayacaklarını modelledi.
16 öneriden altısı kaçak enkaz üretimine geçti: Çin'in Guowang'ı, Cowboy Space Corp.'un Stampede'i ve Blue Origin'in Project Sunrise'ı dahil. En dikkat çekici olanı, yörüngesel veri merkezleri olarak hizmet verecek 1 milyon uyduluk SpaceX planı Starmind olurdu. Üç takımyıldız daha, enkazın artacağı ama sonsuz olmayacağı dengesiz bir duruma ulaştı. Daha az iddialı projeler bile güvende değildi: Bir Eutelsat takımyıldızı yalnızca 528 uyduyla dengesiz hale geldi; E-Space'in 10 kilogramlık nano uyduları ise çarpışma kaçınması için itiş sistemlerine sahip olmadıkları için Kessler sendromunu tetikleyecekti.
Çalışmaya katılmayan Regina Üniversitesi'nden gökbilimci Samantha Lawler, "Bu uydu operatörlerinin ne planladığına dair kusursuz bilgiye sahip olmadığımızda, ulaşabileceğimiz en iyi sonuç bu" dedi. "Bu önerilerin gerçeklikten ne kadar kopuk olduğunu ne güzel gösteriyor." Lawler, gerçek riskin daha da kötü olabileceğini, çünkü çalışmanın her takımyıldızı bağımsız değerlendirdiğini ve hâlihazırda planlanan yüz binlerce başka uyduyu göz ardı ettiğini belirtiyor.
Şu anda Dünya yörüngesinde yaklaşık 16.000 uydu bulunuyor; bu sayı on yıl içinde on katına — SpaceX'in hedefleri tutarsa 1 milyona yaklaşabilir. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'nden politika araştırmacısı Clayton Swope basitleştirilmiş modele şüpheyle yaklaşıyor; ancak British Columbia Üniversitesi'nden araştırmacı Aaron Boley, analizin uzayda faaliyet için ne kadar az kural olduğunu vurguladığını — çarpışma rotasında kimin manevra yapacağı dahil — söylüyor. SpaceX uyduları ortalama her 75 saniyede bir kaçınma manevrası yaparken, Boley yüz binlerce uydunun ciddi felaketlerden kaçınmasının "gerçekten zor göründüğünü" söylüyor. Lewis'in modeli ayrıca küçük tasarım ayarlamalarının — daha büyük sürtünme yüzeyleri veya daha uzun uydu ömürleri — önerileri uçurumun eşiğinden geri çekebileceğini gösteriyor.
