Araştırmacılar, tartışmalı bir jeomühendislik tekniğinin dünyadaki ilk bilimsel saha testini tamamladı: deniz suyunu Arktik deniz buzunun yüzeyine pompalayarak buzu kalınlaştırmak. Journal of Geophysical Research: Earth Surface'de yayınlanan sonuçlar, konseptin küçük ölçekte işe yarayabileceğini gösteriyor — ancak bir iklim müdahalesi olarak uygulanabilmesi için önemli engeller var.
Kanada'nın Nunavut kentindeki Cambridge Bay'de gerçekleştirilen deney, acımasız Arktik kışı sırasında buzun altından yüzeye deniz suyu pompalamayı içeriyordu. Su hızla dondu, buz katmanları ekledi ve genel kalınlığı artırdı. Ekip, yöntemin doğal oluşumdan birkaç metre daha kalın buz üretebileceğini gösterdi.
Savunucular, yapay olarak kalınlaştırılmış buzun, uydu kayıtlarının başlamasından bu yana her on yılda %12'den fazla azalan Arktik'teki yaz deniz buzu kaybını yavaşlatabileceğini ve hatta tersine çevirebileceğini savunuyor. Daha kalın buzun yaz aylarında erimesi daha az olasıdır ve daha fazla güneş radyasyonunu uzaya yansıtır — küresel sıcaklıkları düzenlemede kritik bir mekanizma.
Ancak çalışmanın yazarları, büyük ölçekli uygulamanın zorlu engellerle karşılaşacağı konusunda uyarıyor. Milyonlarca kilometrekarelik alana deniz suyu pompalamak, büyük olasılıkla fosil yakıtlardan büyük miktarlarda enerji gerektirecek ve bu da bir karbon paradoksu yaratacak. Deniz ekosistemleri, tuzlu su dağılımı ve besin akışları üzerindeki çevresel etkiler de yeterince anlaşılmamış durumda.
Eleştirmenler, bunun gibi jeomühendislik yaklaşımlarının, sera gazı emisyonlarını azaltma gibi daha temel görevden dikkati dağıttığını savunuyor. Yine de, Arktik deniz buzunun son yıllarda rekor düşük seviyelere ulaşması ve iklim geri bildirim döngülerinin hızlanmasıyla araştırmacılar, hiçbir potansiyel aracın keşfedilmemiş bırakılmaması gerektiğini söylüyor.
