Kaydedilmesinden yirmi yıl, müzik tarihinin en ünlü albümü haline gelmesinden on yıldan fazla süre sonra Wu-Tang Clan'in "Once Upon a Time in Shaolin"inden bazı bölümler nihayet dinlenebiliyor; The Verge'in haberine göre bu erişim gazeteci Pablo Torre ile ilişkilendiriliyor ve albümün tek fiziksel kopya olarak basılmasından bu yana en kapsamlı kamuya açılması anlamına geliyor.
Meselenin özü nesnenin kendisi. Yaklaşık altı yıl gizlice kaydedilen ve Marakeş'te mikslenen albüm tek bir kopya olarak, elle oyulmuş gümüş ve nikel bir kutuda duruyor. 2015'te Martin Shkreli'ye 2 milyon dolar (iddia edilen) karşılığında satıldı; sözleşme 88 yıl boyunca — yani 2103'e kadar — ticari yayını yasaklıyordu, bu sürenin telif hakkı süresini izlediği belirtiliyor. Shkreli daha sonra menkul kıymet dolandırıcılığından mahkûm edildi ve albüm ABD hükümetine müsadere edildi. 2021'de ABD Marshal Servisi albümü kripto kolektifi PleasrDAO'ya yaklaşık 4 milyon dolara açık artırmayla sattı.
PleasrDAO şartları korudu: özel dinleme oturumları, hikâyenin token'lara bölünmüş parçaları, ama yayın yok. Erişim her zaman satın almayla değil izinle verilecekti — bu da albümü, Kongre önündeki video oyunu yasa teklifinde ve her lisans sözleşmesinde süren dijital mülkiyet tartışmasının en saf test vakası yapıyor.
Teknik olarak albüm sıradan bir dijital kayıt. Hukuken kıtlığı bir teknik kısıt değil, bir sözleşme. Kopyayı ele geçiren herkes onu kusursuz biçimde çoğaltabilir; onu nadir kılan 2103 maddesi, gizlilik sözleşmeleriyle çevrili dinleme rejimi ve dava tehdidi. Değer tamamen hukuka ve ihtiyara dayanıyor — müzik endüstrisinin CD döneminde sıradan dinleyicilere karşı uygulamaya çalışıp büyük ölçüde başarısız olduğu aynı bileşim.
Bu çerçeve ilgiyi de açıklıyor: benzersizliği kâğıt kadar ince olan bir eser, dijital malların "mülkiyetinin" ne demek olduğunu gösteren alışılmadık derecede berrak bir pencere. Oyun alıcıları şimdi Kongre'de Shkreli'nin ve sonra PleasrDAO'nun hiç sahip olmadığı hakları talep ediyor; Wu-Tang'in albümü ise, ilgili herkes kısıtlamaya saygı duyduğunda yapay bir sınırlamanın ne kadar dayanıklı olabileceğini gösteriyor.
