Mark Wahlberg, kendisinin sentetik bir versiyonuna koşullu olarak 'evet' diyen oyuncular listesine adını ekledi. TechCrunch'ın aktardığı bir sohbette yapay zekâyı sinemada 'doğru şekilde' kullanmak üzerinden çerçeveledi ve bir yapay zekâ kopyasının mirasını sürdürmesine açık olduğunu söyledi.
'Doğru şekilde' ifadesi Hollywood'da şu anda çok iş yapıyor; çünkü sektör üç yıldır bunun ne demek olduğunu müzakere ediyor. 2023 grevleri dijital kopyalara dair ilk sözleşme dilini üretti: rıza, tanımlı bir kullanım kapsamı, ücretlendirme ve kopyanın oluşturulması ile her kullanımı için oyuncunun — ya da mirasçısının — izninin gerekliliği. Bu hükümler sonraki sözleşmelerde yenilendi ve sıkılaştırıldı; lisanslı bir dijital ikizi lisanssız olandan ayıran da tam olarak bu.
Arkasındaki teknik gerçek, bir performansın emeğinin icracıdan ayrılabilir hâle gelmesi. Bir oyuncunun görüntüsü ve sesiyle eğitilmiş bir model, oyuncu sette olmadan yönetilebilir, yeniden çekilebilir, yeniden seslendirilebilir; yaşlandırma tersine çevirme bunun dar bir versiyonunu zaten en büyük yapımlarda, maliyetin karşılandığı yerde uyguluyor. Düşen çıkarım maliyetleri ve video üretim modelleri bu yeteneği sıradan bütçelere doğru itiyor.
Wahlberg'in girdiği tartışma buradan doğuyor. Bir tarafa göre lisanslı bir kopya bir miras planlaması: Oyuncu görüntüsünü kontrol eder, parasını alır ve işi ondan sonra da sürer. Diğer tarafa göre bu, icracıların kendilerinin hiç yaşlanmayan, hiç sendikalaşmayan, sonsuz versiyonlarıyla rekabet ettiği bir pazarın başlangıcı.
Sözleşmeyle güvenceye alınan rıza, sektörün vardığı uzlaşma. Bunun bir norm olarak mı kalacağı yoksa bir istihdam koşuluna mı erozyona uğrayacağını ise bir sonraki toplu pazarlık turu belirleyecek.
