Kamuya açık web'in sessiz pazarlığı — aksini söylemediğiniz sürece taranabilirsiniz — tarayıcıların lehine yeniden yazılıyor. Golem'in haberine göre Meta, kullanım koşullarını web sitelerinin yapay zekâ erişimine izin vermek zorunda kalacağı biçimde değiştirdi; sitelerin robots.txt'ye yazdığı tek satırla esirgeyebildiği izin, sözleşmeye gömülü bir yükümlülüğe yaklaşıyor.
İşleyiş, ifadeden daha önemli. robots.txt bir gelenek, kanun değil: nezaketle ve giderek altyapıyla uygulanıyor. Bir platform yapay zekâ erişimini koşullarına yazdığında, artık tarayıcıdan iyi davranmasını istemeyi bırakıp site sahibinden bu düzeni, platformun hizmetlerini kullanmanın ön koşulu olarak kabul etmesini istiyor. Meta'nın pikseline, giriş düğmesine ya da reklam araçlarına bağımlı bir işletme için reddetmek teknik bir ayar değil, ticari bir karar.
Hamle, eğitim verisi üzerindeki silahlanma yarışının tam ortasına düşüyor. Yayıncılar iki yıldır savunma örüyor: CDN'lerde tıklama başına ödeme düzenleri, tek tek pazarlık edilen lisanslar ve hak sahiplerinin içeriklerini saklı tutmasına izin veren AB metin ve veri madenciliği kurallarının desteklediği teknik vazgeçme mekanizmaları. Yapay zekâ şirketleri ise açık web'in açık olduğunu savunuyor ve model eğitimi iştahı lisanslı metin arzını aştıkça daha da cesurlaşıyor.
Site sahipleri için pratik soru, taramanın yasal olup olmadığı değil; onu tespit edip edemeyecekleri, fiyatlandırıp fiyatlandıramayacakları ya da durdurabilecekleri. Meta'nın aktarılan koşulları varsayılan yanıtı değiştiriyor: 'Meta alabilir mi?' diye sormak yerine sözleşme, alabileceğini varsayıyor. Benzer maddelerin başka yerlerde de çıkması ve 'hayır deme hakkı kime ait' tartışmasının mühendislik forumlarından sözleşme hukukuna kayması beklenmeli.
