Almanya Federal Meclisi (Bundestag), hükümetin siber güvenliğin güçlendirilmesine ilişkin yasa tasarısını (Drucksache 21/6585) kabul etti. Tasarı, Federal Kriminal Polis Dairesi (BKA) ile Federal Polise, tehditleri önlemek amacıyla yabancı bilişim sistemlerine müdahale yetkisi veriyor; eleştirmenler buna "hackback" ya da aktif siber savunma diyor.

Taslağa göre yetki, Federal Polis için yeni bir § 41a BPolG'de, BKA için §§ 68a–68f BKAG'de ve § 3a BKAG'de yeni bir görevde düzenleniyor. Her iki kurum bir bilişim sisteminin işletilmesini yasaklayabiliyor; veri trafiğini yönlendirebiliyor, kaydedebiliyor, kısıtlayabiliyor veya engelleyebiliyor. Ayrıca tehdidin kaynaklandığı sistemde "tehlike konusu" verileri — zararlı programlar, kontrol ve günlük dosyaları, saldırı izleri ve saldırının konusu olan veriler — ilgililerin haberi olmadan okuyabiliyor, silebiliyor veya değiştirebiliyor. Üçüncü kişiler kaçınılmaz biçimde etkilenebiliyor; değişiklikler önlem sona erdiğinde geri alınmalı, ancak yalnızca teknik olarak mümkün olduğu ölçüde.

Tetikleyici, bilişim güvenliğine yönelik bir saldırıdan doğan tehdit; bu, §§ 202a, 202b, 202c, 202d, 263a, 303a ve 303b StGB gibi suç tipleri üzerinden tanımlanıyor. § 202c bir hazırlık suçu olduğu için, hazırlık niteliğindeki bir fiilin tehdidi bile yeterli.

Tartışmalı nokta yargısal denetim. Gerekçe, özel bilişim sistemlerine yapılan müdahaleler dışında ne nitelikli koruma menfaatleri ne de yargıç kaydı (Richtervorbehalt) gerektiğini açıkça belirtiyor. Veri toplanmasını sağlayan ve rıza olmaksızın özel sistemlere yönelik müdahaleler için, belirli hukuki menfaatlere yönelik ivedi tehlike varsa mahkeme kararı gerekiyor; gecikmesinde tehlike bulunan hallerde kurum başkanlığı karar veriyor ve mahkeme üç gün içinde onaylamazsa karar geçersiz oluyor. Rıza varsa yargıç kaydı ortadan kalkıyor ve gerekçe, ele geçirilmiş bir sistemin sahibinin rızasının genellikle yakın olduğunu değerlendiriyor.

Bildirim yalnızca en derin müdahalede — okuma, silme veya değiştirme — ve yalnızca müdahale edilen sistemin sahibine yapılıyor. Kurum, açıklama tehdit önlemeye ya da kovuşturmaya aykırı düştüğü sürece bir açıklama yasağı koyabiliyor; on iki ay sonra bunun için mahkeme onayı gerekiyor.

Chaos Bilgisayar Kulübü (CCC) dahil eleştirmenler, yargısal denetimin büyük ölçüde eksik olduğunu ve yetkilerin orantısız biçimde önemsiz vesilelerle kullanılabileceğini savunuyor. 5 Ekim'deki İçişleri Komisyonu oturumunda daha güçlü siber savunmanın gerekliliği tartışmasızdı; ancak Kipker yetersiz yargısal denetimi eleştirdi, BKA Başkanı Münch ise tehlike önleme ile kovuşturmanın tek elde toplanmasını övdü. Bundesrat, § 68d BKAG kapsamındaki tüm önlemler için mahkeme kararı istiyor; hükümet bunu reddediyor.

Doğrulama sorunu burada her zamankinden keskin: Silen ve değiştiren, delilleri de değiştirir. Taslak teknik önlemleri yalnızca "mümkün olduğu ölçüde" istiyor ve tutanak neyin okunduğunu, silindiğini ya da değiştirildiğini göstermek zorunda değil. Federal Anayasa Mahkemesi, gizli bilişim müdahalesine ilişkin olarak, bir sisteme gözetleme yazılımıyla sızıldığında tamamen okumadan ibaret bir erişimin var olmadığını belirtmişti — bu risk, silme ve değiştirmenin açıkça serbest olduğu yerlerde de geçerli. Bir savunma önlemi sonradan ceza dosyasında delile dönüştüğünde, savunma tarafına göre önce hukuki dayanağın, ardından kovuşturmaya geçişin ve son olarak veri bütünlüğünün açıklığa kavuşturulması gerekiyor — ve taslakta bu geçiş için özel bir düzenleme yok.