General Atomics'in Gambit insansız hava aracı ailesine dair son güncellemesindeki en çarpıcı sayı neredeyse laf arasında, bir alıntının içinde geçiyor. Şirket, Gambit 4 tasarımından daha büyük, NextGen adlı bir uçan kanat üzerinde çalışıyor: "yeni nesil hibrit-elektrikli itki" ve bir sözcüye göre "60 saatten fazla yakıt ikmalsiz" uçuş vaat eden bir motor ekibi.
Altmış saat bir artış değil. Başka bir uçak türü. General Atomics'i ünlü yapan iş atı MQ-9 Reaper, yüke ve irtifaya göre bunun yarısından çok daha az havada kalıyor; Global Hawk hattı bile kabaca bir günün biraz üzerinde. İki buçuk gün havada kalan silahlı ve gizli bir kanat, "varlık" kavramını değiştiriyor: daha az kalkış, uçuş saati başına daha az yer ekibi, daha az tanker.
General Atomics sözcüsü C. Mark Brinkley, NextGen'i The War Zone'a tam silahlı ve tam donanımlı bir keşif/vuruş kanadı olarak tanımladı — ve açıkça CCA değil, yani Hava Kuvvetleri'nin insanlı jetleri insansız refakatçilerle eşleştirmek istediği ortak muharebe uçağı programının parçası değil. NextGen üzerindeki çalışmanın, 2022'de duyurulan Gambit hattının gizli uçan kanadı Gambit 4'e akması amaçlanıyor; böylece bir müşteri çıktığında sıfırdan başlanmayacak.
Bağlam, planlanandan hızlı büyüyen bir aile. 2022'de dört konsept vardı: keşif için Gambit 1, havadan havaya muharebe için 2, "kırmızı hava" agresörü olarak 3 ve uçan kanat olarak 4. Şimdi altı var. Gambit 1, Hava Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı ile OBSS programı kapsamında XQ-67A olarak uçuyor; salı günü AFRL, Nevada Test ve Eğitim Sahası üzerinde uçakta ileri görev sistemlerinin, sensörlerin, görev bilgisayarlarının ve güç/termal yönetiminin yanı sıra görüş ötesi veri bağlantılarının ve canlı-sanal-yapıcı simülasyonların denendiğini duyurdu. Gambit 2, Hava Kuvvetleri'nin ilk CCA artırımında üretime aldığı iki tasarımdan biri olan FQ-42A Vengeance olarak uçuyor — diğeri Anduril'in FQ-44A Fury'si. Eylülde Hava Kuvvetleri, 2032'ye kadar en az 500 adet bulundurma hedefi koydu.
Sıradaki somut tarih yere yakın. General Atomics, 2027 başında şirkete ait bir Gambit 6'dan havadan karaya mühimmat atılan, şirket finansmanlı bir canlı atış gösterimi planlıyor. Brinkley bu vesileyle silahları kanat altına takan rakiplere bir laf dokundurdu: bir İHA gizli değilse, çalışan bir iç silah bölmesi yoksa ve baştan uygun maliyetli yüksek hızlı üretim için tasarlanmamışsa, "o zaman o sadece küçük bir jet".
60 saat iddiasında eksik olan, sayı dışındaki her şey. Takvim yok, müşteri yok, motor modeli yok, yakıt oranı yok. Hibrit-elektrikli itki, seyirde daha iyi yakıt ekonomisi ve daha düşük kızılötesi ile akustik imza vaat ediyor ve General Atomics bunun peşinde yıllardır: 2021'de MQ-Next konseptinde aynı 60 saat hedefiyle, 2025'te GHOST adlı bir program için AFRL sözleşmesiyle. Aynı sayının yeniden belirmesi kanıt değil, süreklilik.
Yine de mesele yapısal olarak ilginç. Modüler bir çekirdek — iniş takımı, temel aviyonik, ortak donanım — keşif, hava muharebesi, gemi üssü ve kara taarruzunun tek bir şasi ailesinden türetilmesini sağlıyor. Bir İHA filosunun ayrı programlar toplamı olmaktan çıkıp bir ürün hattına dönüşmesi tam olarak böyle oluyor.
