BBC'nin yapay zekâ sorusuna bulduğu yanıt alışılmadık: bulanıklığı içeride tutmak.
1 Kasım'da BBC One ve iPlayer'da başlayacak dizinin yapımcıları, bir zamanlar kurgu masasında kalacak görüntüleri bilinçli olarak yayında bıraktıklarını doğruladı: sudaki plankton pusu, kadrajda bir tekne, kötü koşullar. Nedeni özensizlik değil, kanıt: artık cilalı görüntüyü sentez işareti sayan bir seyirci, greni görüp burada gerçekten çekim yapıldığını anlayabilsin diye.
Yapımcı Elizabeth White, "Yapay zekâ bizi daha da otantik olmaya itiyor" dedi. Eskiden "sudaki plankton ve benzeri şeylerin miktarı" bir planın kesilmesine yol açardı; ya da "kadrajdan bir tekneyi, bir şamandırayı çıkarır veya 'aa, aslında su koşulları bunun için yeterince iyi değil' derdik". Bu kez hepsi içeride kalıyor. Ekip "bu otantikliğe gerçekten yaslanıyor" ve White'a göre "yapay zekâ patlaması sürdükçe muhtemelen daha da organik olana yöneleceğiz".
BBC'nin özel yapımlar birimi başkanı Jack Bootle bir basın gösteriminde daha net konuştu: "Bu dizide üretken yapay zekâ kullanılmadı. Tek bir kare bile. Hepsi gerçek fotoğraf."
Bu neden bir dipnot değil. Yüz yıl boyunca daha iyi teknoloji daha inandırıcı görüntü demekti: keskinlik, renk derinliği, yüksek kare hızı, düşük ışık sensörleri. Bu denklem tersine döndü. Keskinlik artık bedava ve kusursuz bir kare hiçbir şey kanıtlamıyor, çünkü bir model onu üretebiliyor. Böylece kusur, sahiciliğin mührü hâline geliyor ve bir kamu yayıncısı kendini, yapmadığı şey hakkında açık bir olumsuz bildirim yayınlarken buluyor. İspat yükü taraf değiştirdi.
Dört yıl ne kazandırdı. Dizi dört yılda beş okyanusta çekildi ve prodüksiyon bunun için kendi donanımını geliştirdi. Merkezde, yapımcı-yönetmen Yoland Bosiger'in geliştirdiği "stonefish" adlı su altı CCTV kamerası var; yapıma göre türünün ilki. Onunla, mercan deliklerini deniz süngerleriyle tıkayıp balıkları tuzağa düşüren yunuslar görüntülendi — bu biçimiyle daha önce belgelenmemiş bir alet kullanımı. Ayrıca bir ahtapotu izleyen "mini kubbe" kamera, "derin deniz selfie çubuğu", TikTok tarzı dalış görüntüleri için bacaklarına scooter bağlayan kamera operatörleri ve derin deniz canlılarını çekmek için lazerler var.
Davranış listesi güçlü: başka bir balık türüyle iletişim kuran lagoslar; beslenmek için formasyon hâlinde sıraya giren 200.000 yengeç; kabukları şapka gibi takan deniz kestaneleri; ve yapıma göre Planet Earth II'nin ünlü iguana-yılan sahnesini hatırlatan bir penguen sekansı.
İkinci damar. Dizi hayranlıkta durmuyor. Bölümler, iklim krizinin anemon balıklarının yaşadığı denizi nasıl öldürdüğünü ve balıkların yuvalarını onarmak için ne yaptığını gösteriyor. Blue Planet II'nin plastik gündemi, kirleticiler ve kalıcı kimyasallarla sürüyor. Artık 100 yaşında olan David Attenborough "çok yoğun biçimde işin içindeydi" ve metinleri değiştirdi; White'a göre "merakını kaybetmedi".
Çözülmemiş kısım. Bulanıklık, ancak üretmesi pahalı olduğu sürece kanıttır. Film greni, plankton pusu, titrek bir el kamerası — bunlar bir üretken modelin sonradan ekleyebileceği en kolay şeyler. Sahtelik karşıtı işaretler, onları taklit etmenin en ucuz yolu çekmekten pahalı olduğu sürece işe yarar; bu varsayım filigranlarda, üst verilerde ve kamera kanıt protokollerinde çoktan çöktü. Blue Planet III bu sonbaharda güvenilirliğini görüntülerin gerçek olmasından kazanıyor. Ama bu, değersizleşmeden kimsenin kopyalayamayacağı bir yöntem değil.
