Üç gün içinde Anthropic'e iki müzik telif davası düştü ve ikisi birlikte, yapay zekâ lisanslamasının sonraki evresini tanımlayacak tartışmanın taslağını çiziyor: tek maruziyet eğitim verisi değil, çıktının kendisi.
Kral'ın kataloğu
23 Ekim Cuma günü, Elvis Presley'nin müziğini ve imajını kontrol eden Authentic Brands Group bünyesindeki ABE EPE LLC, 274 Presley şarkısı için Anthropic'e federal mahkemede dava açtı. "All Shook Up" ve "Don't Be Cruel"dan "Can't Help Falling in Love"a ve daha az bilinen parçaların uzun kuyruğuna kadar. Şikâyet, ihlal edilen eser başına 150.000 dolar, yani yaklaşık 41 milyon dolar talep ediyor.
"Elvis davacıları, bu münhasır hakları, tüm iş modelini eşi görülmemiş ölçekte telif ihlali üzerine kurmuş davalıya karşı uygulamak için bu davayı açıyor," diye yazdı baş avukat Richard Busch. Busch, "Blurred Lines" davasında Marvin Gaye'in mirasçılarını Robin Thicke ve Pharrell Williams'a karşı temsil eden avukattı ve yeni dilekçe aynı doktrinel yolu kullanıyor: birebir kopyalar değil, lisanssız türev eserler.
Şikâyetin en çok alıntılanacak kısmı eğitimle ilgili bile değil. Anthropic'in önceki davalarından sonra Claude'un davranışına işaret ediyor ve modelin kendi çıktısını tarif ettiği bir yanıtı alıntılıyor: "Bu üretimler asıllarına hep çok yakın düşüyor: aynı yapı, hafif kelime değişiklikleriyle tekrar kullanılan aynı kancalar ve tam kıta/nakarat/köprü setleri. Bu, 'esinlenmiş' olmanın ötesine, kelimeler değiştirilse bile telifli şarkıyı yeniden üretmeye kayıyor."
Bir mahkeme bu çerçeveyi kabul ederse, koruma bariyeri argümanı yapay zekâ laboratuvarlarının aleyhine fena halde döner. Yeniden üretiminin aslına ne kadar yakın düştüğünü doğru biçimde tarif edebilen bir model, davalının kendi sunduğu, modelin sadakati hakkında bir kanıttır.
Reservoir'ın ikiz başvurusu
21 Ekim Çarşamba günü Reservoir Media aynı anda iki federal şikâyet dosyaladı: 1.050 şarkı için Suno'ya karşı, yaklaşık 186 milyon dolar talep ederek; 853 şarkı sözü için Anthropic'e karşı, yaklaşık 151 milyon dolar talep ederek. İkiliye ilişkin habercilik, birleşik yasal talebi 338 milyon dolara yakın gösteriyor. Madonna ve Johnny Cash şarkıları adı geçenler arasında.
İkisini birlikte dosyalamak bir niyet beyanıydı. Reservoir tek bir şirketin kendine özgü bir kusuru olduğunu savunmuyor; tüm üretken yapay zekâ müzik işinin aynı kusuru taşıdığını ve tazminatın eser başına sayılması gerektiğini savunuyor.
Eser başına aritmetik neden asıl tehdit
İhlal edilen eser başına 150.000 dolar yasal tazminat, mütevazı bir kataloğu dokuz haneli bir talebe çeviren kaldıraçtır. Elvis mirasçılarının 274 şarkısı 41 milyon dolar oluyor; Reservoir'ın 853 şarkı sözü 151 milyon dolar. On binlerce eserlik bir kataloğa ölçeklendiğinde sayı artık hukuki bir risk olmaktan çıkıp varoluşsal bir risk oluyor.
Anthropic'in yayıncılarla daha önceki anlaşmalarının, tek seferlik ödemeler yerine sürekli ödemeli lisans anlaşmalarına odaklanması muhtemelen bu yüzden. Her yeni eser başına dava, bir sonraki müzakere için tabanı yükseltiyor.
Yazım sırasında Anthropic iki başvuru hakkında kamuya açık bir yorum yapmamıştı ve her iki şikâyetteki tüm iddialar kanıtlanmamış durumda. Müzik endüstrisi de stratejide tek sesli değil — bazı plak şirketleri ve dağıtımcılar, dört yıl süren bir tazminat kararından tahsil edilecek paradan ücretli bir kataloğun daha değerli olduğu teorisiyle, dava açmak yerine sessizce lisans anlaşmaları imzalıyor.
İzlenecek şey
Acil soru usule ilişkin: iki davanın birleştirilip birleştirilmeyeceği ve Anthropic'in Elvis talebini, önceki şarkı sözü davasının görüldüğü Kuzey Kaliforniya Bölgesi'ne taşımaya çalışıp çalışmayacağı. Esas soru daha dar ve daha sonuç doğurucu — bir mahkemenin, eğitime ne girdiğinden bağımsız olarak, bir modelin bir şarkıyı yakından yeniden ifade edebilmesini tek başına ihlal saymaya istekli olup olmadığı. Bu yanıt, ondan sonra imzalanacak her lisans anlaşmasının fiyatını belirleyecek.
