Modern ebeveynliğin şafağından çok önce, hayvanlar yumurtlar ve yollarına devam ederdi. Şimdi, Rockefeller Üniversitesi araştırmacıları tarafından Nature'da yayımlanan bir çalışma, evrimin ihmali şefkate dönüştürme yollarından birini ortaya koyuyor: beynin eski açlık devrelerini yeniden kullanarak.
Profesör Daniel Kronauer liderliğindeki bilim insanları, şaşırtıcı derecede ebeveynlik yapan bir böcek olan klonal akıncı karıncalar (Ooceraea biroi) üzerinde çalışarak, bakım vermek için tamamen yeni sinir sistemleri geliştirmek yerine, karıncaların Nöropeptid F (NPF) ve Allatostatin A (AstA) adlı iki nöropeptid kullandığını keşfetti. Bu moleküller aslen beslenmeyi kontrol etmek için evrimleşti.
"Çalışmamız, evrimin nadiren sıfırdan bir şey icat ettiğinin en güzel örneklerinden biridir," diyor Kronauer. "Evrim, elindekini alır ve onunla çalışır, bazen çok şaşırtıcı şekillerde."
Ekip, yüzlerce bakım etkileşimini otomatik olarak izlemek için bireysel karıncaları larvalarla eşleştiren bir davranış platformu geliştirdi. Ardından karınca beynindeki 70 nöropeptidi sentezleyip sistematik olarak test ettiler. Bulgular, NPF'nin bakımı teşvik ederken AstA'nın karıncaları larvaları bırakıp yiyecek aramaya teşvik ettiğini ortaya koydu. Genç karıncalar doğal olarak daha fazla NPF ve daha az AstA'ya sahipken, yaşlı karıncalar tam tersini gösterdi.
Aç karıncalar artan NPF ve azalan AstA göstererek bakıcı gibi davranırken, beslenen karıncalarda denge tersine döndü ve yiyecek aramaya yöneldiler. Bu, ebeveyn bakım devrelerinin doğrudan eski beslenme devrelerine bağlı olduğunu doğruluyor.
Memeliler de dahil olmak üzere birçok hayvan, bakım vermede rol oynayan yakından ilişkili nöropeptit sistemlerini paylaştığından, bulgular ebeveynliğin hayvanlar aleminde nasıl evrimleştiğini anlamak için güçlü bir model sunuyor.
