On yıldır yapay zeka çiplerinin Nvidia'dan gelmek zorunda olmadığını savunan Toronto merkezli çip tasarım firması Tenstorrent, Webrazzi'nin pazartesi günkü haberine göre 1,5 milyar dolar topladı. Haberde turun değerlemesi, baş yatırımcının kimliği ya da paranın özkaynak mı, üretim kapasitesi için ön ödeme mi, yoksa ikisinin karışımı mı olduğu belirtilmedi. Bu ayrıntılar rakamın ne anlama geldiği açısından hayati — ama tek başına manşet rakam bile piyasanın durumu hakkında bir şey söylüyor.
Tenstorrent'in tezi her zaman teknik olmaktan çok yapısaldı. Şirket, açık RISC-V komut seti üzerinde yapay zeka hızlandırıcıları tasarlıyor, geliştiricilere ve araştırmacılara hazır kartlar satıyor ve — onu ayıran kısım — işlemci ile hızlandırıcı tasarımlarının lisansını, çip satın almak yerine kendi silikonunu üretmeyi tercih eden şirketlere veriyor. Aralarında LG ve Bosch'un da bulunduğu tüketici elektroniği ve otomotiv üreticileriyle fikri mülkiyet ve ortak geliştirme anlaşmaları imzaladı; şirketi çip dünyasının en bilinen tasarımcılarından Jim Keller yönetiyor.
Bu lisans modeli, parçalanmaya oynanan bir bahis. Nvidia'nın yapay zeka hesaplamasındaki hakimiyeti tek bir çipe değil, bir nesil araştırmacının ilk öğrendiği ve bir daha bırakmadığı yazılım yığını CUDA'ya dayanıyor. Çip satan bir rakip CUDA'yı yenmek zorunda. Tasarım satan bir rakip ise müşterisini, kendi eşdeğerini kurabileceğine ikna etmek zorunda — ancak alıcı yeterince büyükse ya da tedarik konusunda yeterince tedirginse akılcı hale gelen, daha yavaş ve daha pahalı bir yol.
Talep tarafı Tenstorrent'in lehine döndü. Yapay zeka hesaplamasının büyük kısmı artık eğitim değil çıkarım (inference) ve çıkarım, işin fiyata duyarlı yarısı: kesintisiz çalışıyor, kullanıcıların ürettiği hacimde koşuyor ve ekonomisi model kalitesiyle değil, token başına sentle ölçülüyor. Bulut sağlayıcıları, telekom operatörleri, otomobil üreticileri ve hükümetler son iki yılda bu iş yükü için tek bir tedarikçiye bağlı kalmanın stratejik bir yük olduğu sonucuna vardı. Hiper ölçekli bulut şirketleri kendi çiplerini tasarlayarak yanıt verdi; geri kalan herkes birinden satın almak zorunda.
1,5 milyar doların satın aldığı şey, işin en az gösterişli kısmı: ileri üretim düğümlerinde tape-out'lar, kendisi de tartışmalı bir kaynak olan yüksek bant genişlikli bellek tahsisleri ve kimsenin optimize etmediği donanımda yazılımı iyi çalıştırmanın sıkıcı mühendisliği. Para bir gecede derleyici ekosistemi satın almaz; bu yüzden ilginç soru Tenstorrent'in 1,5 milyar doları harcayıp harcayamayacağı değil, paranın henüz oluşmamış bir pazar payına dönük bir risk sermayesi bahsi mi yoksa çipe ihtiyacı olan birinin peşin ödediği kapasite taahhüdü mü olduğu.
Üç şeye dikkat: şartlar açıklandığında ne diyeceğine; önümüzdeki iki yılda tasarım anlaşmalarından çok sevkiyat hacimlerine; ve lisans işinin niyet mektupları yerine üretim silikonuyla adı konmuş müşteriler üretmeye başlayıp başlamadığına. Yapay zeka çipi pazarının bir monokültür olmaması gerektiğine dair on yıllık argüman, artık argümanı test edilebilir kılan bir ölçekte fonlanmış durumda.
