iPad'den önce LeapPad vardı. The Verge'in bir podcast bölümü, bir zamanlar kendi başına kalıcı bir kategori gibi görünen LeapFrog'un çocuk dostu öğrenme tableti LeapPad'in, genel amaçlı tabletin gelişine neden dayanamadığını ele alıyor.
LeapFrog işini tek amaçlı donanım üzerine kurmuştu: renkli, dayanıklı cihazlar ve ebeveynleri hedefleyen, özenle seçilmiş eğitici kartuş ve uygulama kütüphanesi. LeapPad yüksek adetlerde satıldı ve marka, çocuk teknolojisi reyonunun değişmez bir parçası hâline geldi.
Sonra Apple 2010'da iPad'i piyasaya sürdü. Genel amaçlı bir tablet, LeapPad'in yaptıklarının çoğunu ve fazlasını yapabiliyordu; uygulama mağazası ise kartuş satın almaya gerek kalmadan yeni içerikle doluyordu. Zaten bir tableti olan ebeveynlerin çocukları için ikinci, tek amaçlı bir cihaz almasına pek gerek kalmadı.
Ekonomi tek amaçlı donanımın aleyhine döndü. LeapFrog kendi içerik hattını ve donanım yenileme döngülerini finanse etmek zorundaydı; Apple ve Android tabletleri ise çok daha büyük ekosistemlere ve düşen bileşen maliyetlerine biniyordu. Pazar payı ve kâr marjı daraldı ve şirket 2016'da VTech tarafından satın alınarak daha büyük bir oyuncak grubuna katıldı.
Ders, üründen daha uzun yaşadı. Tek amaçlı cihazlar, genel amaçlı bir platformun yapamadığı bir şeyi yaptıklarında kazanır — dayanıklılık, güvenlik, kilitli bir deneyim — ve bu avantaj daha düşük fiyata yakalandığında kaybederler. Aynı güçler bugün akıllı hoparlörleri, e-okuyucuları ve yapay zekâ cihazları dalgasını şekillendiriyor. The Verge'in bölümü, bunun ne kadar hızlı yaşanabileceğinin bir sürüm geçmişi.
