AB'nin çocukların cinsel istismarına ilişkin tüzüğünde salı günü yapılacak ve belirleyici olması beklenen trilog görüşmelerinden günler önce sızan Bakanlar Konseyi iç belgeleri, üye devletlerin özel iletişimin tümünü kapsayan bir gözetimini "arama planları" adı verilen bir düzenekle kurmaya çalıştığını gösteriyor.
Asıl mesele mekanizma. Kitlesel taramayı doğrudan yasalaştırmak yerine plan, ulusal yargı ya da bağımsız idari makamların sohbet ve e-posta hizmeti sağlayıcılarına mesaj içeriğini incelemek için süreli toptan yetkiler vermesini öngörüyor. Eleştirmenlere göre bu, bir hizmetin bölümleri için hâlâ hiçbir kuşku duyulmayan milyonlarca kullanıcının taranması anlamına geliyor. Konsey ise kalıcı bir yasanın, sağlayıcıların mevcut taramalarından daha azını yapamayacağında ısrar ediyor: Facebook, Google ve diğerlerinin istismar materyalini "gönüllü" olarak aradığı, "sohbet kontrolü 1.0" diye bilinen geçici düzen.
Eski AP üyesi ve artık sivil haklar savunucusu Patrick Breyer plana adını koyuyor: Kitlesel gözetimin yeniden etiketlenmesi. Benzetmesi şu: musluk kesintisiz akarken yeri umutsuzca paspaslamaya çalışmak. Hata oranlarına işaret ediyor — bildirilen sohbetlerin yaklaşık yüzde 75'i ceza hukuku açısından ilgisiz — ve Almanya'ya: gençlerin pornografisine ilişkin soruşturmaların büyük bölümü, rıza temelli sexting dahil, ergenlerin kendilerini hedefliyor ve soruşturma kapasitesini tüketiyor.
Sızıntıyı dikkat çekici kılan şey, Konsey'in kendi hukukçularının uyardığı bir rotayı zorlaması. Konsey Hukuk Servisi, bir hizmetin tamamının ya da bölümlerinin taranmasının AB hukukunu büyük olasılıkla ihlal edeceği, çünkü Avrupa Adalet Divanı'nın bunu genel ve ayrım gözetmeyen gözetim sayacağı uyarısını erken yapmıştı. Breyer, üye devletleri Lüksemburg'ta öngörülebilir bir yenilgiyi bile isteye göze almakla suçluyor; yıllar süren tartışmanın ardından tüzük mahkemece iptal edilirse soruşturmacıların eli boş kalacağını söylüyor.
Sızan belgeler, İrlanda Konsey Başkanlığı'nın bir de B planını ortaya koyuyor: Özel sohbetlerin taranmasında uzlaşma sağlanamazsa, özel sohbetler tüzüğün tamamen dışında bırakılabilir — bu da geçici sohbet kontrolü 1.0 düzenini gönüllü kitlesel taramalar için kalıcı bir arka kapı olarak ayakta tutar.
Avrupa Parlamentosu ise hedefli soruşturma ve önlemeye dayanan farklı bir çizgiyi savunuyor. Parlamentonun mandatı, istenmeyen iletişimi engellemek için daha sıkı gizlilik varsayılanları gibi güvenlik standartlarını, özel iletişimin izlenmesine yalnızca yargı çekincesi ve belirli kişi ya da gruplara dair somut kuşkuyla izin verilen emirleri ve herkese açık içeriği bilinen istismar materyali için proaktif olarak tarayan yeni bir AB merkezini öngörüyor. Breyer'in milletvekillerinden talebi net: Geçiş düzenlemesi yürürlükten kaldırılmadığı sürece kalıcı bir rejimi reddedin.
