Gökbilimciler, Büyük Patlama'dan yalnızca 1,3 milyar yıl sonra görülen, aktif olarak beslenen iki süper kütleli kara delikten oluşan yakın bir çifti doğruladı. Toplu olarak LID-1166 adı verilen ikili, birleşmekte olan bir galaksinin içinde yalnızca 4.900 ışık yılı (1,5 kiloparsek) arayla duruyor ve evren tarihinde bu kadar erken dönemde doğrulanmış ilk yakın mesafeli ikili kara delik sistemi olma özelliğini taşıyor.
Uluslararası Gemini Gözlemevi/NSF NOIRLab'dan Hyewon Suh liderliğindeki keşif ekibi, James Webb Uzay Teleskobu'nun NIRSpec tayfölçeriyle yapılan gözlemleri Şili'deki radyo teleskop dizisi ALMA'nın verileriyle birleştirdi. Çalışma Temmuz ayında arXiv ön baskı sunucusunda yayımlandı ve Nature Astronomy dergisinde basılmak üzere kabul edildi. LID-1166 ilk olarak Chandra COSMOS Legacy Araştırması'nda parlak bir X-ışını kaynağı olarak ortaya çıktı; ancak Hubble Uzay Teleskobu'nun en derin görüntülerinde bile görünmez kaldı — gücünün yoğun gaz ve toz tarafından yönlendirildiğinin bir işareti.
Her iki kara delik de yüksek hızda dönen gazın tayfsal izlerini gösteriyor; yani aktif olarak besleniyorlar ve birleşmekte olan sistemi güçlendiren aktif galaksi çekirdekleri konumundalar. ALMA verileri ayrıca her bir nesneyle ilişkili büyük bir soğuk gaz havuzu ortaya çıkardı; çalışmanın ortak yazarı, İtalyan Ulusal Astrofizik Enstitüsü'nden Roberto Decarli'ye göre bu, "iki AGN'nin birleşmenin eşiğindeki iki galaksinin merkezinde bulunduğuna işaret ediyor".
Gökbilimciler kozmik tarihte daha erken dönemlere ait başka ikili kara delik adayları da bulmuştu; ancak bu çiftler on binlerce ışık yılı veya daha fazla arayla ayrılıyordu. JWST ile yalnızca 4.900 ışık yılı arayla duran ikiliyi çözümleyebilmek keşfi özel kılan şey; çalışmaya dahil olmayan NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi'nden astrofizikçi Anna Trindade Falcão şöyle diyor: "Burada çarpıcı olan, yalnızca 1,5 kiloparsek arayla duran, örtülü bir çiftte bu süreci çözümleyebilmek."
Keşif, astronominin en büyük bilmecelerinden birine doğrudan dokunuyor: Bazı süper kütleli kara delikler erken evrende nasıl bu kadar hızlı bu kadar büyüdü? Birleşme kaynaklı büyüme — galaksilerin birbirini yutması ve merkezlerindeki kara delikleri birbirine sürüklemesi — tam da LID-1166'nın eylem halinde yakaladığı süreç ve teorinin var olması gerektiğini öngördüğü gizli erken kara delik popülasyonunu ortaya çıkarmanın ilk adımı. Decarli'nin deyişiyle: "Diğer galaksileri yutmak bu sürecin parçası. Peki ya bu galaksilerin merkezinde de devasa bir kara delik varsa?"
