Neredeyse yirmi yıldır Denisovanlar — Sibirya'daki bir mağarada bulunan serçe parmak kemiğinden ilk kez tanımlanan, Neandertallerin ve modern insanların soyu tükenmiş kuzeni — insan aile ağacının en gizemli üyeleri arasında kalmaya devam ediyor. Geçen hafta bioRxiv'e yüklenen iki ön baskı, bir çift antik bacak kemiğiyle çarpıcı bir tablo çiziyor: Denisovanlar uzun boyluydu ve çok et yiyordu.
Kemikler — bir uyluk kemiği ve kısmi bir kaval kemiği — Tayvan'ın güney kıyısının yaklaşık 25 kilometre açığında endüstriyel bir trol teknesi tarafından Tayvan Boğazı'nın dibinden çıkarılmış ve 2010'da araştırmacılar tarafından edinilmişti. Bir ön baskıda Japonya ve Tayvan'dan bir ekip, kemiklerin Denisovan protein imzasını taşıdığını gösteriyor; diğerinde ise kemiklerden birinin kimyasal bileşimi, karasal et ağırlıklı ve deniz ürünlerinden fakir bir beslenmeye işaret ediyor.
Kemik uzunluğuna göre iki birey yaklaşık 180 ve 190 santimetre boyundaydı — çoğu Neandertalden (erkekler ortalama 168 cm) ve eski modern insanlardan (erkekler yaklaşık 175 cm) çok daha uzun. "Çok uzunlarmış! Daha önce kafatası ve diş buluntularından Denisovanların büyük beyinleri olduğunu biliyorduk; şimdi büyük bedenleri de olduğunu öğreniyoruz," diyor Washington Üniversitesi'nden Ben Marwick.
Kaval kemiğindeki nitrojen izotopları, Avrupa Neandertallerine benzer şekilde oldukça etobur, et ağırlıklı bir beslenmeyle örtüşüyor ve balık izi taşımıyor; bu da yaklaşık 45.000 yıl önce Güneydoğu Asya'ya yayılan Homo sapiens ile tezat oluşturuyor. Radyokarbon tarihleme de bir sürpriz sundu: Kemikler yalnızca yaklaşık 45.000 yıllık; bu da onları bilinen en genç, iyi tarihlenmiş Denisovanlar yapıyor — ve onları, türümüz Asya'ya yayılırken kendi türümüzle karşılaşıp çiftleşmiş olabilecekleri zamana ve yere yerleştiriyor.
