Bluetooth'un yayın sesi — Auracast — üç yılını demo olarak, yaklaşık on sekiz ayını da ürün olarak geçirdi. Heise'in Missing Link köşesi, tüketici tarafı yerine erişilebilirlik tarafı için önemli olan soruyu soruyor: gerçekte ne kadar yol alındı?
Ne olduğu
Auracast, Bluetooth LE Audio'nun yayın profili. Tek bir verici, sınırsız sayıda alıcının katılabileceği tek bir ses akışı gönderiyor — eşleştirme yok, kişi başı el sıkışma yok, kaç kişinin dinleyebileceğine dair sınır yok. Bir telefon, bir televizyon ya da mekânın vericisi yayın yapıyor; kulaklıklar, işitme cihazları ve telefonlar dinliyor. Keşif, telefonun Bluetooth ayarlarındaki "Auracast asistanı"ndan bilete basılmış bir QR koda kadar uzanıyor.
Erişilebilirlik açısından bu, telecoil'den bu yana yardımcı dinleme alanında olan en ilginç şey.
Mevcut çözüm neden gıcırdıyor
İşitme döngüsü — tiyatrolarda, bilet gişelerinde, ibadethanelerde ve taksilerde kullanılan telecoil sistemi — mühendislik olarak şaşırtıcı derecede iyi. Dinleyici için ucuz, çünkü alıcı zaten işitme cihazının içindeki bir bobin; pil istemiyor, uygulama istemiyor, giriş istemiyor. Şebeke çöktüğünde çalışıyor. Zayıflığı tezgâhın diğer tarafında: bir döngü mekâna kurulum maliyeti, sessizce bozulduğunda tamir maliyeti çıkarıyor ve görünmez biçimde arızalanıyor. Bozuk bir döngü, işitme cihazlı biri yanlış noktada durup hiçbir şey söyleyene kadar çalışandan ayırt edilemiyor — çünkü alternatif, olay çıkarmak.
Auracast tam bu zayıflığa saldırıyor. Verici küçük bir kutu, bir kablolama projesi değil. Kapsama bir bakır sorunu değil, bir radyo sorunu. Arızalar görünür: asistanda hiçbir şey çıkmıyorsa bozuktur. Ve alıcı tarafı zaten insanların cebinde — yola çıkmak için aldıkları kulaklık, yardımcı dinleme cihazı yerine de geçebiliyor.
Gerçekte nerede duruyor
Alıcı tarafı önce geldi; bu normal sıra ve erişilebilirlik için yanlış olanı. Kulaklıklar, giderek genişleyen bir işitme cihazı seti ve amiral gemisi telefonlar Auracast desteğiyle çıkıyor. Geride kalan vericiler: havalimanları, tiyatrolar, spor salonları, istasyonlar, amfiler ve ibadethaneler bir şey satın almak, kurmak, yayına insanın tanıyabileceği bir isim vermek ve sonra insanlara bunun var olduğunu söylemek zorunda.
İnatçılık sırasına göre üç darboğaz:
**Para ve zorunluluk.** Erişilebilirlik donanımı hoş olduğu için değil, bir yönetmelik gerektirdiği için yayılır. Birçok ülkede yapı yönetmelikleri ve erişilebilirlik kuralları özellikle işitme döngüsünü adlandırıyor; yeni bir radyo standardı 1990'larda yazılmış bir maddenin içine doğmuyor. Auracast tedarik diline ve standartlara girene kadar, yükümlülüğünü zaten yerine getirmiş bir mekânın yeniden para harcamak için bir nedeni yok — yeni şey daha iyi ve işletmesi daha ucuz olsa bile.
**Katılma deneyimi.** İşitme döngüsü en iyi anlamıyla görünmezdir: içeri girersin, cihazı T'ye alırsın, çalışır. Auracast kullanıcıdan bir yayın bulmasını, menzildekiler arasından doğru olanı seçmesini ve ismin ne anlama geldiğini anlamasını istiyor. Bu, bir insanla ses arasında duran üç kavram demek. Kamuya açık kurulumlar, bunun tabelayla, kapıdaki bir QR kodla ve makul isimlendirmeyle çözülüp çözülmediğine göre ayakta kalır ya da düşer — "AU_8823" değil, "Ana Salon — Türkçe".
**"Hazır" kelimesine güven.** Pazarlama sertifikasyonun önüne geçti. Auracast uyumlu olarak tanıtılan cihazlar ve mekânlar birbiriyle birlikte çalışmayabilir; bir kez yanmış kullanıcı ikinci kez denemez.
Saat sorunu
Burada açıkça söylenmesi gereken yapısal bir tuzak var: tüketici ses özellikleri ile erişilebilirlik özellikleri farklı takvimlerle çıkıyor. Yayın sesi bir paylaşım özelliği olarak tanıtıldı — yanındakiyle aynı şeyi dinle — çünkü kulaklık satan şey bu. Erişilebilirlik senaryosu ise bir uyum senaryosu ve uyum; standart komitelerinin, tedarik döngülerinin ve yapı yönetmeliklerinin hızıyla, yani yavaş ve beş yıllık bloklar hâlinde ilerler.
Bu karamsarlık nedeni değil. "Auracast ne kadar yol aldı?" sorusunun ne anlama geldiği konusunda kesin olmak için bir neden. Teknik olarak burada ve çalışıyor. Ticari olarak, tüketici tarafında, geliyor. Kurumsal olarak — B kapısındaki anonsu duyamayan biri için önemli olan tek taraf — daha yeni başladı ve kendi kendine bitmeyecek.
İzlenecekler: Auracast erişilebilirlik tedarik kurallarında adlandırılacak mı; işitme cihazı üreticileri onu yalnızca amiral gemilerinde değil tüm yelpazede sunacak mı; ve büyük bir mekân işletmecisi pilot fotoğrafı yerine gerçek kurulum sayıları yayımlayacak mı.
