Her dijital fotoğraf bir tavizle başlar. Kamera sensörü bir piksele ne kadar ışık düştüğünü ölçebilir ama rengini belirleyemez; bu yüzden üreticiler tek tek pikselleri kırmızı, yeşil veya mavi filtrelerle kaplar. Boya temelli bu filtreler tayfın büyük bölümünü reddeder: tipik bir düzenlemede gelen ışığın yalnızca yaklaşık dörtte biri kullanılabilir biçimde sensöre ulaşır.
Hyoseok Park'ın yönettiği bir ekip şimdi, ışığı emmek yerine yönlendiren bir alternatif tasarladı. Renkleri filtrelemek yerine, desenli bir silisyum nitrür nanopillar katmanı olan bir metayüzey, kırmızı, yeşil ve mavi ışığı onları en iyi yakalayacak dedektör piksellerine yönlendiriyor.
Engel her zaman hesaplamaydı. Doğru nanopillar dizilimini bulmak, astronomik büyüklükte bir uzayda arama yapmak anlamına geliyor; hassas elektromanyetik simülasyonlar ise milyonlarca adayı test etmek için fazlasıyla yavaş. Araştırmacılar 140.000 simüle yapı üzerinde bir sinir ağı eğitti ve onu, en umut verici tasarımları tekrar tekrar seçip değiştiren bir genetik algoritmayla birleştirdi. Eğitilen ağ, optik alanları tam simülasyonlardan yaklaşık 230.000 kat daha hızlı değerlendirerek ekibin yaklaşık 40 milyon aday deseni taramasını sağladı.
Ortaya çıkan aygıt, deneylerde gelen ışığın %88,8'ini geçirdi; araştırmacıların referans aldığı geleneksel renk filtresi dizisinde bu oran %24,7'ydi — Physics World'ün aktardığına göre 3,6 kat iyileşme.
Kazanç bedava değil. Bir miktar renk karışması sürüyor, yani yönlendirici üç kanalı kusursuz ayırmıyor; tasarım ayrıca biraz uzamsal çözünürlükten feragat ediyor. Araştırmacılar pratik bir avantajı da vurguluyor: Ağ tam optik alan dağılımını tahmin ettiği için, farklı dedektör geometrileri için aygıtlar tasarlamak üzere yeniden eğitilmeden kullanılabiliyor — yaklaşımı farklı sensör formatlarına uyarlamanın kısa bir yolu.
En belirgin uygulamalar, küçük bir kameranın kıt ışıkta çalışmak zorunda olduğu her yer: akıllı telefon fotoğrafçılığı, gece görüşü ve düşük ışık görüntüleme, güvenlik kameraları, tıbbi endoskoplar ve mikroskoplar. Onlarca yıllık Bayer mozaiğinin bir gecede kaybolması beklenmiyor, ancak sonuç, onun emici mantığının artık tek seçenek olmadığını gösteriyor.



