Heise, yasaları düz metinden makinece okunabilir mantığa çevirmek için tasarlanmış RUML adlı bir dosya formatı hakkında haber geçiyor.
İddia basit: mevzuat şu anda insanlar için yazılıyor; bu da ona uymak zorunda olan her yazılımın, vergi hesaplayıcıları, lisanslama sistemleri, hak sahipliği araçları ve giderek yapay zekâ ajanları, aynı metnin kendi yorumunu yeniden icat etmek zorunda olduğu, hem de her seferinde farklı icat ettiği anlamına geliyor. Hükümleri yapılandırılmış mantık olarak kodlayan bir format, bir kuralın parafras edilmesine değil, değerlendirilmesine olanak tanır.
Bu da RUML'u, hukuku hesaplanabilir kılmaya yönelik uzun girişimler dizisine yerleştiriyor. LegalXML ve LKIF ontolojisi gibi standartlar üzerine iki on yıllık çalışma, zor kısmın şema olmadığını gösterdi. Zor olan, makul, gereksiz gecikmeksizin ve kamu yararı gibi nitelendiricileri yakalamak; bunlar bilinçli olarak insanların tartışmasına açık bırakılmıştı. Bir mantık dosyası bu tartışmayı açığa çıkarır ve bu, okuyana göre ya amacı ya da sorunudur.
Potansiyel kazanç gerçek. Makinelerce denetlenebilir kurallar, düzenleyicilere kendilerine karşı test edilebilen kurallar yayımlamayı, şirketlere sevkiyattan önce uyum denetimi yapmayı ve yapay zekâ sistemlerine, özetledikleri bir PDF yerine kanonik bir kaynak sunmayı mümkün kılar.
Hâlâ açık olan, formatın arkasında kimin durduğu, benimsemenin ne kadar ilerlediği ve bunun bir standart mı yoksa bir öneri mi olarak konumlandığıdır. Bu sorular, bunun bir teknik şartname mi yoksa bir dipnot mu olduğunu belirler.




