"Kuantum" kelimesini duyunca yanlış tartışmaya atlamak kolay. Katı anlamda kuantum biyolojisi, sıcak ve ıslak bir hücrenin içinde koherans, tünelleme ya da dolanıklığın gerçekten iş yaptığı yerlerle ilgilidir — kanıtlanması zor ve manşetlerin ima ettiğinden çok daha seyrek bir iddia.
Quanta Magazine'in incelediği fikir farklı ve bir bakıma daha ilginç: kuantum mekaniği için geliştirilen matematiğin, içlerinde kuantum bir şey olup olmadığına bakılmaksızın biyolojik sistemleri tanımlamak için doğru araç olduğu.
Kuantum olasılığı, şapka takmış klasik olasılık değildir. Olasılıklar birbirine girebilen ve birbirini götürebilen genliklerden kurulur; sorular her zaman yer değiştirmez, yani hangi soruyu önce sorduğunuz cevabı değiştirir; ve durumların yaşadığı uzayın geometrisi, onlar hakkında söylenebilecekleri baştan sınırlar. Bu özellikler biçimseldir. Parçacık, vakum ya da kriyostat gerektirmezler.
Biçimciliği ciddiye alınca biyolojik bulmacalar tanıdık görünmeye başlar: gürültülü ve belirsiz sinyallerden karar veren hücreler; hareket edip etmeyeceğini seçen bakteriler; bir düzenleyici sorunun sorduğu durumu değiştirdiği gen ağları; ve biliş bilimlerinde, hangi sorunun önce geldiğine göre aynı soruya farklı yanıt veren insanlar. Bunların hepsi, kimse beynin bir kuantum bilgisayar olduğunu iddia etmeden çok önce, kuantum benzeri araçlarla — Hilbert uzayları, girişim terimleri, yer değiştirmeyen gözlenebilirler — modellendi.
Tehlike, "kuantum benzeri" ifadesinin zayıf bir modeli heyecan verici kıyafetlerle süslemenin yolu hâline gelmesi. Alanın değerli versiyonları zor bir soruyu yanıtlar: kuantum benzeri model, klasik modelin gösteremediği bir şeyi öngörüyor mu? Yanıt evetse, ödünç alma gerçek bir matematik çalışmasıdır. Hayırsa, fizik sözlüğü süslemeden ibarettir.
Biyolojinin ötesinde neden önemli: aynı biçimcilik kimyasal algılamayı, hücresel kararları ve insan yargısını tanımlıyorsa, biri için kurulan araçlar diğerlerine aktarılabilir ve hesaplama da insan icadı olmaktan çıkıp ortak bir dil gibi görünmeye başlar.
