Nvidia'nın güvenlikten sorumlu en üst yöneticisi ağustos ayında şirketten ayrıldı ve bu ayrılığın ayrıntıları, eski CEO Jensen Huang çevresindeki soruşturma bir yönetim skandalından ulusal güvenlik meselesine dönüşürken yeni bir ağırlık kazandı.

David Reber, Nvidia'da dört yıl boyunca güvenlikten sorumlu yönetici (CSO) olarak görev yaptı; şirketteki toplam süresi yedi yıldı. Ayrılığını LinkedIn'de tıbbi bir gerekçeyle duyurdu: iki yıldan fazla süre önce konulan erken başlangıçlı Parkinson hastalığı teşhisi. "Planladığım bir dönüşüm değildi" diye yazdı, "ama önce neyin gelmesi gerektiğini biliyorum: aile ve sağlık." Ekibinin neleri bildiğine dair soruları yanıtlamadı.

Yerine gelen Saša Zdjelar, Houston'daki ExxonMobil'de 17 yıl, Salesforce'ta bir yıl ve sızma testi şirketi ReversingLabs'ta birkaç yıl çalıştı. O da bu geçişi kamuoyu önünde tartışmadı. Yayımlanmış hiçbir bilgi, bu kadro değişikliklerini Megaspeed dosyasına bağlamıyor; Nvidia da güvenlik biriminin süreci nasıl yürüttüğüne dair soruları yanıtlamadı.

Boşluk önemli, çünkü iddiaların içeriği sıradan bir ofis ilişkisinin ötesinde. Huang, ABD'li soruşturmacıların Nvidia çiplerini Çin'e aktardığından şüphelendiği Singapur merkezli veri merkezi şirketi Megaspeed'in bir yöneticisiyle yaşadığı ilişkiyi kabul ettikten sonra istifa etti. The New York Times, Nvidia'nın en üst hukuk yöneticisinin hükümetin Megaspeed incelemesiyle bir yıldan fazla süre önce ilgilendiğini yazdı; gazete ayrıca Huang'ın doğrudan kendisine bağlı bir başkan yardımcısıyla ilişkisi olduğunu söyleyen beş çalışana dayandı, Reuters ise ikinci bir ilişkiyi aktardı. Megaspeed herhangi bir usulsüzlük iddiasını reddediyor.

Federal soruşturma altındaki bir şirkette çalışan biriyle ilişki, sıradan bir işyeri ilişkisinden farklı bir risk kategorisi ve iç tehdit uzmanlarına göre kurumsal güvenlik birimleri bunu yapısal olarak görmekte zorlanıyor. "Chinese Espionage Operations and Tactics" kitabının yazarı ve 1.000'den fazla kurumsal güvenlik profesyonelini eğittiğini söyleyen emekli kıdemli istihbarat subayı Nicholas Eftimiades, neredeyse hiç teknik iz bırakmayan bir toplama yöntemi tarif ediyor: servisler ihracat kontrollerini kimin engellediği, kimin üzerine gidilebileceği gibi politika bilgisini gündelik sohbetten topluyor; kurulan ilişkiler artık haftalar değil yıllar sürüyor. "Yönetim kurulu bunu istemiyor, onlarla uğraşıyorum" diye yakınan bir yönetici, aslında engelin kim olduğunu söylemiş oluyor.

Eftimiades'e göre güvenlik ekipleri gelir üretmeyen maliyet merkezleri ve uyarılar çoğu zaman "uyumluluk için gerekenin bir kuruş fazlası yok" yanıtıyla karşılanıyor. Karşı tarafın da teknoloji kullandığını hatırlatıyor: temel bir IMSI yakalayıcı, cep telefonu baz istasyonu taklidi yapan bavul boyutunda bir cihaz, yaklaşık 1.000 dolara mal olabiliyor; devlet düzeyindeki modeller çok daha pahalı.

Nvidia içinde tablonun bir kısmı görünürdü. Hukuk birimi Megaspeed incelemesini bir yıldan fazla süredir izliyordu ve çalışanlar ilişkileri biliyor gibiydi; şirketin davranış kuralları bunu açıkça yasaklamıyor. Bilinmeyen, bunların herhangi birinin güvenlik birimine ulaşıp ulaşmadığı; yönetim kurulunun bağımsız soruşturması ve federal incelemelerin bunu yanıtlaması bekleniyor.

Eftimiades bu olayın ABD sanayisi için bir uyanış çağrısı olmasını umuyor; sektörü bu taktikler konusunda büyük ölçüde "bilgisiz" olarak niteliyor. "Ne yaptığımızı düşünüyorsak, işe yaramıyor" diyor.