Google, deneysel yapay zekâ uygulaması Dreambeans'i Hindistan'da başlattı — ABD dışındaki ilk pazarı — ve Hintçe, Pencapça, Tamilce, Teluguca ile Bengalce dahil 13 yerel dili destekliyor. Uygulama Android ve iOS'ta var.
Lansman, Google'ın Dreambeans'i 18 yaş üstü tüm uygun ABD kullanıcılarına açmasından iki aydan kısa süre sonra geliyor. Uygulama Haziran'da tanıtılmıştı.
Ne yapıyor. Dreambeans istem (prompt) beklemiyor. Bağlı Google servislerinden — Takvim, Gemini, Gmail, Fotoğraflar, Arama ve YouTube — veri çekip kullanıcının ilgi alanları ve gündelik hayatı hakkında kendiliğinden resimli hikâyeler üretiyor. Görseller önce statikti; Google kısa süre önce Veo video modeliyle bazı hikâyelere animasyon ekledi.
Neden Hindistan. Google, Hint kullanıcılardan gelen yoğun talebi ve ülkenin kendi servislerini yaygın kullanmasını gerekçe gösteriyor. Ürün müdürü Gozde Oznur bir brifingde Hindistan'ın Gemini, Gmail ve Google Fotoğraflar kullanıcılarının kesişiminde öne çıktığını söyledi.
Asıl haber sayılar. Pazar araştırma firması Sensor Tower'ın tahminlerine göre ABD'de Haziran'dan bu yana yaklaşık 55.000 indirme var. Bunun yaklaşık yüzde 63'ü, Google'ın uygulamayı tüm uygun ABD'li yetişkinlere açtığı Eylül'de geldi. Ekim'de indirmeler aylık yüzde 84 düşerek yaklaşık 5.500'e indi.
ABD'de geniş açılımdan sonraki ilk 30 günde Dreambeans tahminen 29.000 indirme aldı. Aynı dönemde Meta'nın Muse'u 7,4 milyon, ChatGPT 2,8 milyon, Grok Bot 362.000, Claude 155.000 indirmeye ulaşmıştı. Karşılaştırma birebir değil: onlar genel amaçlı asistan, Dreambeans ise bir hikâye üreticisi. Ama büyüklük farkı, kimsenin sormadığı bir soruyu yanıtlamayan, veriyle beslenen proaktif bir formatın ne kadar zor satıldığını gösteriyor.
Dil tavanı. Kullanıcılar üretilen hikâyeler için aynı anda yalnızca tek dil seçebiliyor. Uygulama Google servislerindeki verileri birden çok dilde okuyabiliyor ama dilleri karıştıran hikâye üretemiyor; Oznur bunu doğruladı. Milyonlarca insanın cümle ortasında Hintçe ile İngilizce arasında gidip geldiği (Hinglish) bir pazarda bu gerçek bir kısıt.
Ve mahremiyet sorusu. Kişiselleştirme, Google'ın Personal Intelligence teknolojisiyle çalışıyor; yani takvim, e-posta ve fotoğraf arşivi gibi hassas veri tutan servislere erişim demek. Kullanıcılar hangi servislerin bağlı olacağını seçebiliyor, istedikleri an bağlantıyı kesebiliyor, Dreambeans verilerini uygulama içinden silebiliyor ve Oznur'a göre alttaki servislerde silinen bilgiler kişiselleştirme sisteminden de çıkıyor. Kullanıcılar iş bilgileri gibi belirli konuları uygulamaya yasaklayabiliyor. Dreambeans yalnızca kişisel Gmail hesaplarına açık, kurumsal kullanıcılara değil; üretilen hikâyeleri de yalnızca hesap sahibi görüyor.
Google'ın çözmediği, kabul ettiği bir risk var: uygulama hayatını kaybetmiş kişileri içeren hikâyeler üretebiliyor. Oznur, kontrolleri Google Fotoğraflar'daki anı filtrelerine benzetti.
Sırada ne var. Google, Dreambeans'i daha "eyleme dönük" hale getirmenin yollarını araştırıyor: hikâyelerin ve önerilerin ötesine geçip kullanıcının önerilere göre hareket etmesine yardım etmek. Kimsenin bir şey sormak zorunda olmadığı bir uygulama için bir sonraki adım belli: anlatıdan eyleme.
