Heise'a göre Fransa, dizel yakıt kalitesi gerekliliklerinde geçici istisnalara izin verme yolunda ilerliyor; soru pompadaki fiyat etrafında çerçeveleniyor.
Avrupa Birliği'nde satılan dizel ortak bir şartnameyi — kükürt içeriği, setan sayısı, yağlama kabiliyeti ve bir dizi başka parametreyi — karşılamak zorunda; bu, motorların, filtrelerin ve emisyon sistemlerinin sınırlar arasında tasarlandığı gibi çalışmasını sağlıyor. Bu kuralların geçici olarak gevşetilmesi, ilke olarak rafinerilere ve karıştırıcılara piyasaya daha ucuz ürün sürme imkânı verebilir; yakıt fiyatları siyasi bir soruna dönüştüğünde tam da bu yüzden cazip hâle gelir.
Ödünleşimler her zamanki gibi. Yakıt kalitesi ile modern dizel motorlar sıkı sıkıya bağlıdır: son işlem sistemleri, partikül filtreleri ve enjeksiyon donanımı şartnameye göre kalibre edilir; daha düşük kaliteli bir karışım daha fazla bakım, soğuk havada daha kötü davranış ve aracın ömrü boyunca daha yüksek emisyon anlamına gelebilir. Bu yüzden muafiyetler genellikle kalıcı değişiklikler olarak değil, kısa, sınırlı ve belirli bir arz sıkıntısına bağlı olarak yazılır.
Kapsam hâlâ belirsiz. Muafiyetlerin ne kadar süreceği, hangi kalite parametrelerine dokunacağı ve Brüksel'in onayını gerektirip gerektirmeyeceği haberde net değildi. Fransa da boşlukta hareket etmiyor: yakıt fiyatları Avrupa genelinde canlı bir siyasi kırılma noktası oldu ve uyumlaştırılmış bir yakıt standardından ulusal bir sapmanın emsal oluşturup oluşturmayacağı yakından izleniyor.
