Google DeepMind 6 Kasım'da iki sonuç yayımladı; ikisi de yalnızca 1024 bit RSA ile ilgili. Standart kuruluşları bu anahtar uzunluğunu yeni imzalar için on yılı aşkın süre önce emekliye ayırdı, ama eski donanımda, uzun ömürlü sertifikalarda ve gömülü sistemlerde hâlâ yaşıyor. Çalışmayı DeepMind'da Krishnamurthy (Dj) Dvijotham ve Abhradeep Thakurta yürüttü; UC San Diego'dan Nadia Heninger ile Inria'dan Emmanuel Thomé ortak yazar. DeepMind'ın bilimden sorumlu başkan yardımcısı Pushmeet Kohli, ekibin sonuçlara yıllar değil haftalar içinde ulaştığını söyledi.
Birinci sonuç: dolgu, sanıldığından az koruyor
RSA imzaları ham bir özet (hash) üzerinden hesaplanmaz. Şema önce özeti katı bir dolgu yapısına sarar ve bu yapı uzun zamandır sahteciliğe karşı bir savunma olarak kabul edilir. DeepMind'a göre ajanlar, saldırgan imzalanan bloğun büyük bir kısmını kontrol ettiğinde bu korumanın hızla eridiğini buldu: blokun yaklaşık yarısı ya da daha fazlası saldırganın elindeyse dolgu anlamlı bir koruma katmıyor ve sahte imza üretmek, dolgusuz bir sisteme saldırmakla neredeyse aynı zorluğa iniyor.
DeepMind bunu, daha önce akademik bir çalışmada saldırılmış 1024 bitlik bir referans anahtara karşı sanal ortamda test etti. Yapay zekânın ürettiği uygulama sonucu 3,5 kat daha az CPU süresiyle yeniden üretti; harcanan hesaplama, anahtarın kendisini çarpanlara ayırmak için gerekenin binde birinden azdı. Referans, Laura Shea, Miro Haller, Adam Suhl, Nadia Heninger ve Emmanuel Thomé'nin eylülde yayımlanan çalışması: bir donanım güvenlik modülünden kara kutu API çağrılarıyla imza sahteleme; beş takvim ayında 1.380 CPU çekirdek-yılı ve ham imza oracle'ına 2^32 sorgu. 3,5 katlık azalma aynı işi yaklaşık 390 çekirdek-yılına indirir.
Saldırganın bloğun yalnızca küçük bir kısmını (örneğin 32 baytlık bir özet) kontrol ettiği zor durumda ekip, ajanların bilinen en iyi yöntemden tahmini 1.600 kat daha iyi yeni bir algoritma bulduğunu söylüyor. Bu rakam teorik bir tahmin; DeepMind hangi dolgu şemalarının etkilendiğini açıklamadı ve imza sonucuna dair tam bir makale bu satırlar yazılırken kamuya açık değildi.
İkinci sonuç: toplu anahtarlar için "fan fabrikası"
İkinci sonuç 5 Kasım tarihli bir çalışma metni: "Fan Factories: Multiple Number Fields in Factorization Factories and Batch NFS". Don Coppersmith'in 1993 tarihli çarpanlara ayırma fabrikası fikrinin üzerine kurulu. Fabrika, aynı büyüklükte çok sayıda sayı çarpanlara ayrılacaksa mantıklı: saldırgan büyük bir ön hesaplama için bir kez öder, sonra her hedef için daha az harcar.
DeepMind'ın kurgusu her hedef sayıya, ortak önceden hesaplanmış bir rasyonel tarafla beslenen kendi "yelpaze"sini (fan) veriyor ve her ön hesaplama bütçesi için sayı başına asgari maliyeti kapalı formda türetiyor. Bütçe tek bir GNFS çarpanlara ayırma çalıştırmasına eşitken, sonraki her 1024 bitlik anahtar bir GNFS koşusunun yaklaşık 1/58'ine iniyor: alışılmış L[c] gösteriminde L[1,793], 1993'ten beri en iyi toplu yöntem olan çoklu sayı cismi eleği (MNFS) için L[1,902]. Bu, anahtar başına yaklaşık 30 kat daha az demek. Ön hesaplama da sayıldığında yelpaze üç hedeften itibaren MNFS'den ucuz; avantaj parti büyüklüğüyle artıp 30 katlık farka yaklaşıyor.
Ajanlar nasıl kullanıldı
Makale iki ajanlı bir düzenek anlatıyor: bir model ispatları üretiyor, ikincisi doğruluyor. Ana teoremlerin arkasındaki cebirsel özdeşlikler ve kesin uygulanabilirlik tanıkları Lean 4 ispat asistanında makine tarafından denetlenmiş; optimizasyonu tamamlayan analiz argümanları ise sayısal olarak kontrol edilmiş. Sonucu dışarıdan denetlenebilir kılan tam da bu iş bölümü: makine üretimi iddialarda darboğaz fikir değil, doğrulamadır.
Sınırlar sonucun parçası
Makale alt mertebeden terimleri atıyor, sayıların pürüzsüzlüğüne dair standart sezgisel varsayımlara ve basit bir birim maliyet modeline dayanıyor. Bellek ikinci engel: tek bir GNFS koşusu bütçesinde saklanan tablo L[1,66] mertebesinde çift tutuyor. Hiçbir yelpaze fabrikası inşa edilmedi ve pratikte iyi ayarlanmış bir sayı cismi eleğini hangi anahtar uzunluğunda geçeceği açık bir ampirik soru. Sınırsız ön hesaplamayla Coppersmith'in özgün fabrikası hâlâ en iyi; yani teorik taban aşağı inmiyor.
Peki 2048 bit? DeepMind da makale de açıkça söylüyor: 2048 bit ve üzeri modern kurulumlar tehdit altında değil. NIST 2013 sonundan beri yeni imzalar için daha kısa anahtarlara izin vermiyor.
Kuruluşlar yine de ne yapmalı
- İmza servisi ve HSM işletenler: 1024 bit imzalama bir API üzerinden açıksa, imzalanan blok üzerinde kısmi saldırgan kontrolünü sahtecilik riski sayın; ham veya zayıf dolgulu imzalama işlemlerini kısıtlayın ve anahtarları döndürün. - Geniş eski anahtar envanteri olanlar: Toplu saldırıda tek anahtar değil envanter belirleyici. Gömülü cihazlar, eski akıllı kartlar, uzun ömürlü kod imzalama kökleri, arşivlenmiş sertifikalar. - Kuantum sonrası geçişi planlayanlar: 1024 bit anahtarları şimdi emekliye ayırmak ve RSA-2048'in çıkışını kuantum sonrası takvime bağlamak için bir belgelenmiş gerekçe daha.
Asıl işaret RSA'nın kırılması değil — kırılmadı. İşaret şu: insan ve ajanlardan oluşan bir ekip kriptanalizi haftalar içinde ilerletti ve sonuç, dışarıdakilerin makineyle denetleyebileceği bir ispatla birlikte geldi.



