Gökyüzünü yirmi yıldan uzun süredir taramak, tam olarak denkleşmeyen bir sonuç ortaya çıkardı. Quanta Magazine'in haberine göre, uzun soluklu bir gökyüzü taraması, fizikçilerin evrenin neyden yapıldığını anlatmak için kullandığı envanterde bir şeylerin eksik olduğuna işaret ediyor.
Söz konusu envanter — genellikle LCDM olarak yazılan uyumlu kozmoloji modeli — bilimin en başarılı çerçevelerinden biri. Modele göre evrenin yaklaşık yüzde 5'i sıradan madde, yüzde 27'si karanlık madde ve yüzde 68'i karanlık enerjiden oluşuyor. Bu tablo onlarca yıllık ölçüme dayandı: kozmik mikrodalga arka planı, patlayan yıldızların uzaklıkları, gökadaların kümelenmesi ve ışığın kütle çevresinde bükülmesi hep aynı resmi işaret ediyor.
Quanta'nın aktardığı yeni sonuçlar, bu muhasebenin eksik olduğuna dair kanıtlara bir yenisini ekliyor. Örüntü kozmologlara yabancı değil: yıllardır bir dizi 'gerilim' takip ediliyor. Evrenin ne hızla genişlediğine dair ölçümler, hangi ölçüm yönteminin kullanıldığına göre birbirini tutmuyor — Hubble gerilimi olarak bilinen bu uyuşmazlık. Maddenin ne kadar güçlü küm elendiğine dair taramalar ise en iyi uyumlu resimle ikinci bir gerilimde, genellikle S8 olarak etiketlenen gerilimde, çelişiyor. Tek tek ele alındığında her biri sıradan bir nedene bağlanabilir: yanlış kalibre edilmiş bir cihaz, kirlenmiş bir örnek, istatistiksel bir rastlantı. Bir arada ele alındığında ise göz ardı edilmeleri zorlaşıyor.
Bu belirsizlik, alanın dürüst durumu. Bir uyuşmazlık gerçekten yeni fizik anlamına gelebilir: kozmik zaman içinde değişen bir karanlık enerji, yeni bir parçacık, kütleçekimde bir değişiklik. Aynı zamanda bir taramanın hata bütçesinin, iddiayı ayakta tutacak kadar iyi olmadığı anlamına da gelebilir. Quanta'ya konuşan araştırmacılar, anomalinin bir keşif değil bir ipucu olduğunu ve kesin bir yanıtın daha fazla teori değil daha fazla veri gerektireceğini vurguluyor.
O veri yolda. Avrupa'nın Euclid teleskobu, Vera C. Rubin Gözlemevi'nin güney gökyüzünü on yıl boyunca tarayacak programı ve NASA'nın Roman Uzay Teleskobu, aynı büyüklükleri çok daha yüksek duyarlılıkla ölçmek üzere tasarlandı — bunların devreye girişini bu yayın geçtiğimiz yıl boyunca takip etti. Eksik bileşen gerçekse, kendini göstereceği yer önümüzdeki birkaç yılın tarama verisi.



