Bir geliştirici, Adobe'nun çekirdek yaratıcı uygulamalarından yedisinin açık kaynak alternatiflerini yapay zekâ kullanarak ürettiğini söylüyor — depolar şimdi GitHub Trending listesinde yükseliyor.

Uygulamalar, yapay zekâ görsel-işitsel stüdyosu Artcraft'ın ekibi tarafından duyuruldu ve Adobe'nun en bilinen araçlarını Rust dilinde MIT/Apache lisanslarıyla yeniden yazıyor; tarayıcıda çalışan WebAssembly sürümleri de var: PhotoCraft (Photoshop), VectorCraft (Illustrator), FilmCraft (Premiere), LightCraft (Lightroom), EffectCraft (After Effects), DesignCraft (InDesign) ve PdfCraft (Acrobat Pro).

Reddit ve Hacker News'teki paylaşımlarında geliştirici Brandon Thomas, kaynak kodu kopyalamadan bir programın davranışını yeniden üreten "clean-room" (temiz oda) kopyalar üretmek için Anthropic'in Claude Opus modelini kullandığını söyledi. Büyük ölçekli Rust projelerinde yaklaşık on yıllık deneyimi olduğunu ve şubat ayından bu yana yalnızca yapay zekâ araçlarıyla kod yazdığını belirten Thomas, Ars Technica'ya motivasyonunun Adobe'nun "karanlık desenli iptal ücreti" olduğunu söyledi.

Yazılım gerçekten ücretsiz: kod açık ve Thomas'a göre geliştirme, mevcut Artcraft yapay zekâ stüdyosuna token tabanlı erişim satılarak finanse ediliyor; stüdyo uygulamaların içinde üçüncü taraf modellerin yanında bir görsel üretim seçeneği olarak yer alıyor.

İddialar sürüm kadar büyük. Thomas, şu anki "çok erken alfa" sürümünün "bir ay içinde" tam özellik eşitliğine ulaşacağını söyledi; ardından Hacker News'te tahminini yumuşatarak "%99 eşitlik zaman alacak, ama eminim yıllarla değil aylarla ölçülecek" dedi. Bir yorumunda "Yazılım bitti" diye yazdı ve Photoshop'u "tek seferde hallettiğini" iddia etti. Yakın gelecekte herkesin ücretli yazılımların bire bir işlevsel eşdeğerlerini üretebileceğini öngörüyor.

Gerçeklik ise daha dağınık. Ars Technica uygulamaları "hırslı, ücretsiz ve tamamlanmaktan çok uzak" diye tanımladı; Hacker News ve Reddit'teki yorumcular eksik araçları ve pürüzleri sıraladı — bu, haftalar önce başlayan bir proje için normal bir durum, ancak Adobe'nun onlarca yıldır cilaladığı bir pakete denk olmaktan uzak. Uygulamalar ayrıca Adobe arayüzlerine görsel olarak fazlasıyla benziyor; aynı Ars yazısı, işlevselliği tersine mühendislikle çoğaltmanın genelde hukuken kabul edilebilir bulunmasına karşın bunun "ticari görünüm" (trade dress) davalarına kapı açabileceğini belirtiyor.

Neden önemli: Kodun olgunluğu ne olursa olsun, bu bir yapay zekâ ajanına sahip tek bir geliştiricinin koca bir ticari yazılım paketini yeniden üretmeye kalkışabileceğinin — ve yayınlayabileceğinin — en net göstergesi. Ayrıca clean-room pratiğinin hiç yanıtlamak zorunda kalmadığı bir soruyu gündeme getiriyor: Bu yöntem geleneksel olarak, şartnameyi yazanlarla uygulayanların kesin biçimde ayrılmasını gerektirir; böylece uygulayıcılar özgün koddan hiç etkilenmez. Bu işin iki ucunu da tek bir büyük dil modeli yaptığında, o ayrım — ve üzerine kurulu hukuki mantık — çok daha bulanıklaşıyor.