SLAC'ın yükseltilmiş Linac Coherent Light Source (LCLS-II) gibi tesislerde X-ışını üretmek, lazer ışığını bir dizi dönüşümden geçirmek anlamına gelir: kızılötesinden yeşile, yeşilden morötesine ve son olarak X-ışını darbelerini doğuran elektronları serbest bırakan bir katoda. Işığın her adımda nasıl kaydığını tahmin etmek, makineyi ayarlamayı mümkün kılar — ve pahalıdır.

Suçlu, doğrusal olmayan optiğin ikinci dereceden kolu olan χ2 süreçleri ve bunları tanımlayan doğrusal olmayan Schrödinger denklemidir. Geleneksel olarak split-step Fourier yöntemiyle çözülen bu tek hesaplama, eksiksiz bir lazer simülasyonundaki toplam işlem süresinin yaklaşık %95'ini oluşturur.

Stanford Üniversitesi, California Üniversitesi Los Angeles (UCLA) ve SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı'ndan bir ekip, bu darboğazı derin öğrenmeyle değiştirdi. Advanced Photonics dergisinde tanımlanan model, optik liflerdeki lazer darbelerini tahmin etmeye yönelik önceki çalışmalardan uyarlanmış bir uzun kısa-vadeli bellek (LSTM) yinelemeli ağı; ancak birbiriyle etkileşen çoklu ışık dalgaları gibi daha zor duruma genişletilmiş.

Kilit püf noktası temsil düzeyinde: Geleneksel yöntemlerin yaptığı gibi zaman ve frekans alanları arasında tekrar tekrar dönüşüm yapmak yerine, ağ baştan sona ışığın frekans özelliklerinin sıkıştırılmış bir temsiliyle çalışıyor. Bu da tekrarlayan hesaplamanın büyük kısmını ortadan kaldırıyor.

Doğrusal olmayan toplam frekans üretimi (SFG) üzerinde test edilen model — bir kristal içinde birlikte evrilen üç bağlı ışık alanı — darbe evrimini geniş bir şekil yelpazesinde yeniden üretti; frekans spektrumlarında belirgin boşluklar ve güçlü faz değişimi olan darbeler dahil. GPU'larda toplu halde çalıştırıldığında simülasyon başına ortalama süre birkaç milisaniyeye düştü; bu, doğrulukta büyük kayıp olmadan kat kat iyileşme demek. Bir ek kontrol: Model ana SFG çıktısını doğru tahmin ettiğinde, diğer etkileşen alanlara ilişkin tahminleri de genellikle doğruydu — bu, tek bir çıktıyı değil etkileşimin kendisini öğrendiğinin kanıtı.

Ekibin tasarımı modüler: Her fiziksel süreç ayrı eğitilmiş bir ağla temsil ediliyor. Bu, canlı deneyler için dijital ikizler ve zamanla lazer ayarlarını gerçek zamanlı uyarlayan uyarlanabilir kontrol olasılığını gündeme getiriyor.