Golem'in haberine göre saldırganlar bir sahte iş teklifini, Windows'un temel bir güvenlik sınırını aşmak için kullandı. Kalıp savunma ekiplerine artık tanıdık: ikna edici bir işe alım yaklaşımı — bir yetenek avcısı, bir kodlama görevi, incelenecek bir belge veya araç — hedefi bir şeyler çalıştırmaya ikna ediyor ve önemli olan özgeçmiş değil, o kod.
Bu vakada yükün hedefi Windows çekirdeğiydi. Bellek bozulması açığını sömürmek yerine bu tür kampanyalar giderek meşru ama kırılgan imzalı bir sürücüye yaslanıyor — "kendi kırılgan sürücünü getir" olarak bilinen teknik — ve kötü amaçlı kodu en yüksek ayrıcalık seviyesinde yükleyip kendisini durduracak korumaları kapatıyor.
Yaklaşımı çekici kılan şey, kullanıcıların güvendiği modele tam da bu noktada meydan okuması: sürücü imzalı olduğu için işletim sistemi ona güveniyor; onu kötüye kullanan kodun yeni bir açık olması bile gerekmiyor. Savunmalar mevcut — Microsoft'un kırılgan sürücü engelleme listesi, bellek bütünlüğü ve bağlı olduğu sanallaştırma tabanlı güvenlik özellikleri, ayrıca saldırı yüzeyi azaltma kuralları — ancak her birinin etkinleştirilmesi gerekiyor ve donanım desteği her filoda karşılanmayan bir ön koşul.
Ders tek bir kusurla değil, tuzakla ilgili. İşe alım temalı sosyal mühendislik işlemeye devam ediyor çünkü merak yerine hırsı hedefliyor: alıcıyı pohpohlayan bir mesaj açılıyor, deneme görevi gibi görünen bir dosya çalıştırılıyor. İnsanlara faturalardan şüphelenmeyi öğreten farkındalık eğitimi, kariyer fırsatı kılığında gelen tuzaklara yetişemedi.
Pratik öneriler doğrudan buradan çıkıyor. Ek, çalıştırılabilir dosya veya "değerlendirme görevi" ile gelen istenmeyen teklifleri kanıtlanana kadar düşmanca sayın, bu tür materyalleri yalıtılmış bir ortamda açın ve işe alımcıyı kendi seçtiğiniz bir kanaldan doğrulayın. Yönetim tarafında ise kırılgan sürücü engelleme listesinin ve bellek bütünlüğü özelliklerinin yönetilen makinelerde varsayım değil, gerçekten etkin olduğunu doğrulayın.
