Yaygın kullanılan shadcn/ui bileşen koleksiyonunun arkasındaki geliştirici shadcn'den gelen yeni bir açık kaynak ajan becerisi, yapay zekâ kodlamaya para harcamanın olağan yolunu tersine çeviriyor. Ucuz bir modeli bir göreve yöneltmek yerine /improve, en yetenekli - ve en pahalı - modelinizi zekânın biriktiği kısım için kullanıyor: kod tabanını anlamak, neyin yapmaya değer olduğunu yargılamak ve spesifikasyonu yazmak. Uygulama daha ucuz modellere kalıyor.

Tek bir npx skills add shadcn/improve komutuyla kurulan ve MIT lisansıyla yayımlanan beceri hiçbir şeyi kendisi uygulamıyor. Bir depoda /improve çalıştırdığınızda deponun teknoloji yığınını, geleneklerini ve tam derleme/test/lint komutlarını haritalıyor, ardından dokuz kategoride paralel alt ajanlar dağıtıyor: doğruluk, güvenlik, performans, test kapsamı, teknik borç, bağımlılıklar ve geçişler, geliştirici deneyimi, dokümantasyon ve yön - yani depodan kanıt göstermek zorunda olan özellik önerileri. Her bulgu dosya:satır referansı, etki, emek ve güven düzeyi taşıyor. Araç daha sonra, hiçbir şey göstermeden önce yanlış pozitifleri elemek için bahsedilen her konumu kendisi yeniden okuyor ve seçilen her bulgu için plans/ klasörüne kendi kendine yeterli bir plan yazıyor.

Planlar, düşünülebilecek en zayıf uygulayıcı için yazılıyor: danışman oturumunu hiç görmemiş ve çok daha küçük olabilecek bir model. Bağlam içeri gömülüyor, her adım bir komut ve beklenen çıktısıyla bitiyor, her plan açık bir kapsam dışı listesi ve küçük bir modelin doğaçlama yapmasına izin vermek yerine STOP koşulları taşıyor. Planlar yazıldıkları git commit'ini damgalıyor, böylece uygulayıcı önce mekanik bir sapma kontrolü yapabiliyor.

Bir de takip döngüsü var. /improve execute <plan>, izole bir git worktree'de daha ucuz bir uygulayıcı ajan başlatıyor, planı ona veriyor, sonra sonucu bir teknik lider gibi inceliyor - her tamamlanma ölçütünü yeniden çalıştırıp kapsam uyumunu kontrol ediyor - ve onayla, revizyona gönder (en fazla iki tur) ya da engelle kararı veriyor. /improve reconcile ise tamamlanan planların hâlâ geçerli olup olmadığını doğruluyor, engellenenleri engelin etrafından yeniden yazıyor, sapmış planları tazeliyor ve bağımsız olarak düzeltilmiş bulguları emekliye ayırıyor. Varyantlar denetimi tek bir dalla, yalnızca güvenlik veya performansla sınırlayabiliyor ya da planları doğrudan GitHub issue olarak yayımlayabiliyor.

Deponun katı kuralları özellikleri kadar dikkat çekici: kaynak kodunu asla değiştirmiyor, çalışma ağacını değiştiren komutlar çalıştırmıyor, gizli değerleri asla kopyalamıyor (yalnızca konum ve kimlik bilgisi türleri, rotasyon her zaman önerilir) ve bir şeyi uygulaması istenirse reddedip plana işaret ediyor. Depo bu hafta GitHub'ın en hızlı büyüyen projeleri arasında yer aldı. Ajanlar daha fazla kod yazdıkça, hangi işi hangi modelin yapması gerektiği sorusu başlı başına bir mühendislik kararına dönüşüyor.