OpenAI, 4 Kasım'da Code Storage servisinin ve hâlihazırda Codex kodlama ajanının içinde çalışan bir dizi kütüphanenin arkasındaki girişim Pierre Computer Company, Inc.'i satın alacağını duyurdu. Mali koşullar açıklanmadı ve anlaşma hâlâ düzenleyici onay bekliyor.

Bunu kalabalık bir pazarda küçük bir yetenek transferi sanmak kolay. Değil. OpenAI'nin satın aldığı şey sürüm kontrolü — paralel olarak kod yazan ajanlar için sessizce darboğaza dönüşen katman.

Pierre aslında ne üretiyor

Dört şey; üçü açık kaynak.

Trees hızlı proje dosyası gezinmesini üstleniyor. Diffs kod değişikliklerini gösteriyor ve geliştiricinin bir hatayı doğrudan diff görünümünün içinde düzeltmesine izin veriyor. Highlights, ister insan yazsın ister ajan üretsin çalışan gerçek zamanlı bir sözdizimi vurgulayıcı. Ticari ürün olan Code Storage ise kodu saklıyor ve geçmişini Git üzerinden izliyor.

Dördü de hâlihazırda Codex'in içinde. Yani OpenAI, benimsemeyi umduğu değil bağımlı olduğu yazılımı satın alıyor. Şirket, Pierre'in açık kaynak projelerinin açık kaynak olarak kalacağını söylüyor.

Anlaşma mevcut bir iç bahis ile de uyumlu. OpenAI hâlâ hem geliştiriciler hem ajanlar için kurulmuş kendi sürüm kontrol arka ucu Pando'yu işletiyor — 2005'te bitmiş işi teslim eden insanlar için tasarlanmış Git'in, makine hızında birbiriyle örtüşen değişiklikler yazan bir düzine ajana uymadığı sonucuna vardığınızda inşa ettiğiniz türden altyapı.

Sorun neden Git

Tek başına bir depoya karşı çalışan kodlama ajanı, alışılmadık derecede hızlı bir geliştirici gibi davranır. Aynı anda yirmisi, bir birleştirme çakışması üreticisi gibi davranır. Acı modelde değil; altındaki koordinasyon katmanında: dalı kim tutuyor, değişiklikler nasıl hazırlanıyor, bir insan başka bir sürecin kendisinin okuyabileceğinden yüz kat hızlı ürettiği bir diff'i nasıl inceliyor.

Pierre'in araçlarının oturduğu katman tam olarak bu ve hedef listesini ilginç kılan da bu. GitHub tam olarak aynı yerde duruyor ve OpenAI'nin ona karşı rekabet duruşu aylardır doğrudanlaşma yönünde kayıyor. Saklama, gezinme ve diff ilkellerine sahip olmak, OpenAI'ye ajanların ve insanların işi nasıl el değiştirdiği üzerinde kontrol veriyor — özelliklerin, varsayılanların ve nihayetinde fiyatlandırmanın takip ettiği bir konum.

Desen

OpenAI bu yığını rakip bir platformu bir çırpıda başlatmak yerine parça parça kuruyor: burada bir Git arka ucu, orada bir ajan düzeneği ve şimdi de üretilen kodun incelenebilir olmasını sağlayan arayüz ilkelleri. Bu, bulut sağlayıcılarını model sağlayıcılarına dönüştüren dikey bütünleşme mantığının ters yönde işletilmesi.

Geliştiriciler için pratik sonuçlar yakın vadede çoğunlukla nötr. Trees, Diffs ve Highlights Codex'in çok ötesinde kullanılıyor ve lisansları değişmiyor. İlginç soru daha sonra gelecek: ajan üretimi kodun nasıl inceleneceğine, saklanacağına ve birleştirileceğine karar veren araçlar, o kodun nasıl üretildiğiyle en çok ilgilenen iki şirketten birine ait olduğunda.

Hiçbiri kesinleşmeden önce anlaşmanın onaylanması gerekiyor — ve OpenAI'nin parasını ödediği şeyin bir parçası Pierre'in ürünleri kadar ekibi.

Kaynaklar