Altın binlerce yıldır kalıcı parlaklığıyla değer görmüştür, ancak Tulane Üniversitesi'ndeki araştırmacılar nihayet efsanevi kararma direncinin arkasındaki fiziksel mekanizmayı keşfettiler — ve bu basit kimyadan çok daha karmaşık.

Physical Review Letters'da yayınlanan yeni bir çalışmada, kimya mühendisleri Matthew Montemore ve Santu Biswas, en yaygın iki altın yüzey tipindeki atomların kendiliğinden koruyucu zikzak altıgen desenlere dönüştüğünü gösterdiler. Bu atomik yeniden yapılanma, oksijenle reaksiyonları milyar ila trilyon kat bastırıyor.

"İnsanlar genellikle altının oksijenle güçlü etkileşime girmediği için kararmadığını düşünüyordu," dedi Tulane Bilim ve Mühendislik Fakültesi'nde doçent olan Montemore. "Gösterdiğimiz şey, en yaygın iki altın yüzey tipinde, yüzey atomlarının aslında altını oksidasyona karşı çok daha dirençli hale getirecek şekilde yeniden düzenlendiği."

Ekip, atom ve elektron davranışlarını tahmin eden bilgisayar simülasyonları kullanarak oksijen moleküllerinin altın yüzeylerle nasıl etkileşime girdiğini modelledi. Atomik yeniden düzenleme olmadan, oksijen ayrışabilir ve altınla çok daha kolay reaksiyona girebilirdi. Koruyucu yeniden organizasyon, altını süresiz olarak parlak tutan atom ölçeğinde bir bariyer oluşturuyor.

Keşif, mücevherin ötesinde pratik uygulamalara yol açabilir. Altın bazlı katalizörler, plastikler için vinil asetat üretimi ve araba egzozundan karbon monoksit temizliği gibi endüstriyel süreçlerde zaten kullanılıyor.

Kaynaklar