General Motors, sürücülerin özel sürüş ve konum verilerini izinsiz olarak veri simsarlarına sattığı iddiasını çözmek için 36 eyaletten oluşan bir koalisyonla 220 milyon dolar ödeyecek. Davadaki en ağır bulgular ise satışla ilgili değil. Sürücülerin programa nasıl dahil olduğuyla ilgili.
Dava, GM'in 2016-2024 arasında milyonlarca araç sahibi için hızlanma, sert frenleme, hız ihlali ile yolculuk zamanı ve sıklığını kaydeden Smart Driver özelliğini kapsıyor. Eyalet soruşturmacılarına göre GM bunu bir güvenlik aracı olarak sundu ve verileri açık rıza olmadan sigorta şirketlerine vermeyeceğine söz verdi. Veriler yine de simsarlara gitti; onlar da sigortacılara aktardı, sigortacılar da primleri ayarlamak için kullandı.
Galeride, başkasının imzasıyla kaydedildiler
Müşterilerin çoğu, tek bir OnStar kayıt akışı üzerinden galerilerde kaydedildi. Eyalet soruşturmacıları, kurumsal kayıt hedeflerinin satış primlerini bağlantılı araç kayıtlarına bağladığını ve galeri çalışanlarının sık sık şartlar ve koşulları alıcılar adına, onların haberi olmadan kabul ettiğini tespit etti.
Bir de uygulama var. Soruşturmaya göre GM'in OnStar mobil uygulaması 370 binden fazla sürücüye Smart Driver'a kayıtlı olmadıklarını söylerken şirket verilerini toplamaya ve satmaya devam etti. GM daha sonra bu sürücüleri hatayı bildirmeden sessizce kayıttan çıkardı — toplanmış verileri simsarların ve sigortacıların elinde bırakarak.
Koalisyona Washington'dan Nick Brown ile birlikte liderlik eden Oregon Başsavcısı Dan Rayfield davayı tek cümlede özetledi: “İnsanlar bir araba aldı, takip cihazı değil.” GM'in sürücülere programın daha güvenli araç kullanmalarına yardımcı olacağını söylediğini ve verilerini izinsiz sigortacılarla paylaşmayacağına söz verdiğini ekledi: “Soruşturmamız GM'in bu verileri yine de sattığını ve bazı sürücülerin bunun bedelini daha yüksek primlerle ödediğini ortaya koydu.”
Şartlar
Paranın ötesinde GM, sürücü verilerini toplamadan veya paylaşmadan önce açık ve olumlu rıza almak, topladığı veriyi sınırlamak, kapsamlı bir gizlilik programı kurmak, iç ve dış gizlilik denetimlerine tabi olmak, ayrıca yetkisiz kayıtları önlemek için galeri gözetimi ve eğitimi eklemek zorunda.
Oregon 10,4 milyon doların üzerinde pay aldı. Soruşturmanın yürütme komitesinde Colorado, Connecticut, Delaware, Illinois, Kentucky, Maryland, Minnesota, New Jersey, Utah ve Vermont'un yanı sıra 24 eyalet ve District of Columbia yer aldı.
Bir usul ayrıntısını akılda tutmak gerek: Oregon davayı tüketici gizliliği yasası yerine eyaletin Haksız Ticari Uygulamalar Yasası'na dayandırdı, çünkü davranışın büyük bölümü Temmuz 2024'te yürürlüğe giren Oregon Tüketici Gizliliği Yasası'ndan önceye ait. Davranışa ulaşan tek düzenleme eski yasaydı.
İlk fatura değil
Uzlaşma, bu yıl içindeki 12,75 milyon dolarlık Kaliforniya uzlaşmasının ve FTC'nin 2025'teki, GM'e sürücü verilerini tüketici raporlama kuruluşlarına açıklamayı beş yıl boyunca yasaklayan işleminin ardından geldi. GM, The New York Times'ın sigortacıların verileri nasıl kullandığını ortaya koyan haberinin ardından Smart Driver'ı sonlandırdı.
Bu işlemler arasındaki örüntü ilginç olan kısım. FTC toplama mekanizmasını aldı. Kaliforniya bir rakam aldı. Otuz altı eyalet ise kayıt makinesini aldı — kotaları, başkasının attığı imzaları, sayaç işlerken “kayıtlı değilsiniz” diyen uygulamayı — ve rızayı GM'in iddia edeceği değil, kanıtlamak zorunda olduğu bir şeye dönüştürdü.
İzlenecekler
Galeri gözetim hükümlerinin dişi var mı: uzlaşma eğitim ve izleme istiyor, ama kayıtları üreten teşvik yapısı — kayda bağlı primler — bir uyum formu değil, yönetim sorunu. Ve benzer bağlantılı araç veri programları yürüten diğer otomobil üreticileri bunu aynı davranışın bedeli olarak okuyacak mı.
