Wired'in bir haberine göre Gen Z'nin üçte birinden fazlası dostluk için YZ'ye güvendiğini söylüyor. Bu rakam bir merak konusu olduğu kadar bir eşik olarak da önemli: bu oranda bir modelle gününü anlatmak artık genç yetişkinler arasında bir uç durum değil, yaygın bir davranış.

Bu durum, eşlikçi YZ tartışmasını yeniden çerçeveliyor. Son iki yılın büyük bölümünde bu kategori bir risk hikâyesi olarak tartışıldı — bağımlılık, sosyal olmayan bağlanma, insan etkileşiminin yerini alması — genellikle kullanıcıların küçük, kendiliğinden seçen bir grup olduğu varsayımıyla. Bir neslin üçte biri küçük, kendiliğinden seçen bir grup değildir. Burada sohbet robotu, insanlarla sürtünme yoluyla gelişen becerilerin sorunları, savunmasız bir kullanıcının insana ihtiyaç duyduğu anda kötü davranan bir üründen kimin sorumlu olduğu ve bunun anlık olarak değil genel olarak yalnızlık üzerinde ne yaptığı soruları aynen duruyor.

Ayrıca ticari tablo da değişiyor. Dostluk, yüksek frekanslı, düşük kayıplı bir ihtiyaçtır ve bunu her gün karşılayan ürünler muazzam kullanım biriktirir. Eşlikçi modelleri inşa eden şirketler, kodlama ve kurumsal asistanların yanındaki bir kenar bahsi olarak görülmüştür; kullanım verileri, alışkanlığın önce ve en sert şekilde kenarda oluştuğunu gösteriyor.

Rahatsız sorular, araştırmacıların süredir gündeme getirdikleriyle aynı: yalnızca başka insanlarla sürtünme yoluyla gelişen sosyal becerilere ne olur, savunmasız bir kullanıcı insana ihtiyaç duyduğu anda kötü davranan bir üründen kim sorumludur ve bunun tümü anlık olarak değil, toplam olarak yalnızlığa ne yapar.

Wired'in yazısı, rakamın nasıl elde edildiğini ve katılımcıların hangi davranışları gerçekten tanımladığını içeren ayrıntıları barındırıyor. üçte bir rakamını kesinleşmiş saymadan önce onu okuyun.