Kodlama ajanları iki yıldır kod yazıp işin çalışıp çalışmadığını bir insanın kontrol etmesini bekliyordu. 23 Ekim'de Cursor bu döngünün bir kısmını kapattı: Computer Use adlı özellik, ajanların masaüstü uygulamalarının — iOS Simulator dahil — içinde tıklayıp yazmasına, yani az önce yazdıkları özelliği test etmesine izin veriyor.
İş akışı, geliştiricilerin elle yaptığı akışın aynısı. Ajandan bir özellik istiyorsunuz; uygulamayı açıyor, akışı adım adım geçiyor, hatayı buluyor, kodu düzeltiyor ve aynı adımları değişen derleme üzerinde tekrarlıyor. Somut bir örnek: ajan not uygulamasına "Buy coffee" yazıp Kaydet'e basıyor, tam olarak bir notun o metinle göründüğünü kontrol ediyor; ardından boş bir alanı ve yalnızca boşluk içeren bir alanı kaydetmeyi deniyor — ikisi de not eklememeli. Son olarak uygulamayı kapatıp yeniden açarak notun kalıp kalmadığına bakıyor.
Asıl ilginç olan bu son adım. Kaydet'e bastıktan sonra alınan ekran görüntüsü yalnızca o anda ne göründüğünü kanıtlar. Uygulamayı yeniden açmak, kalıcılığı sınayan şeydir — ve birim testlerinin kaçırdığı tam da bu hata sınıfıdır: kod derlenir, ama buton boş bir dize yazar, notu iki kez ekler ya da hiçbir şey yapmaz.
Cursor'ın kendi uyarılarını tekrarlamakta yarar var. Ajan, görev gerektirdiğinde Computer Use'u kendi seçebiliyor; istemde adını anarak açıkça da çağırabiliyorsunuz; istemcinin güncel olması gerekiyor. macOS'ta iki izin gerekiyor: uygulamalarla etkileşim için Erişilebilirlik, arayüzü yakalamak için Ekran Kaydı. İkisi de "Cursor Computer Use" adlı ayrı bir yardımcıya veriliyor — terminalinize vermek bu yardımcıya vermek anlamına gelmiyor; Cursor'ın kendisine vermek de öyle.
Hikâyenin yalnızca üretkenlikle ilgili olmaktan çıktığı yer bu izin modeli. macOS'ta Erişilebilirlik dar bir arayüz değil: bu izne sahip bir uygulama, yalnızca simülatörde değil, her pencerede ekranda olanı yönlendirebilir. Bunu bir ajana vermek, bir dil modelinin ürettiği talimatları yürüten bir sürece vermek demek. Makul önlemler teknik değil, örgütsel: atılabilir veriyle bir geliştirme kopyası üzerinde çalışmak, görevleri gözden geçirilebilecek kadar küçük tutmak, ajanı parola yöneticisi ve açık oturumlu bir tarayıcıyla yan yana çalıştırmamak, yeniden başlatma veya masaüstü durumu değişikliği gereken akışlar için ayrı bir makine ya da VM kullanmak.
Cursor yürütme bağlamlarını zaten ayırıyor. Yerleşik tarayıcı, konsol ve ağ hatalarını okuyabildiği için web formları için doğru araç olmaya devam ediyor. Bulut ajanlarının, dizüstü bilgisayarınızdaki uygulamalardan yalıtılmış, uzak bir VM'de kendi masaüstleri var. Kendi sunucunuzda çalışan işçiler macOS ve Linux'ta computer use destekliyor ve --computer-use ile etkinleştiriliyor.
Sınırlar da önemli. Saf bir fonksiyon ya da API yanıtı için grafik arayüzden geçmek boşa emek. Computer Use tam olarak hatanın yalnızca çalışan arayüzde göründüğü yerde değer kazanıyor: girdiyi yutan bir form, pencere kapanınca sıfırlanan bir tercih, kod doğru görünmesine rağmen cihazda hiçbir şey yapmayan bir buton.
Kendi işini görebilen bir ajan, arayüz değişikliklerini öğleden sonraları elle tıklayarak geçiren herkes için gerçek bir adım. Aynı zamanda bir ajanın şüpheli bir talimattan devralabileceği bir izin daha. İki taraf da aynı kararın parçası.
