Anthropic'in kodlama ajanı çoğu kabuk komutunu çalıştırmadan önce izin ister. Geliştirici "Evet, bir daha sorma"ya tıkladığında Claude Code, `.claude/settings.local.json` dosyasına bir izin kuralı yazar. İzinde sunulan komut, içine parola yazılmış tek ve tam bir komutsa, o parola kelimesi kelimesine, düz metin olarak bu dosyaya girer.

Apiiro bu dosyayı GitHub'da aradı ve 103.617 herkese açık depoda 104.185 kopya buldu. Bunların yaklaşık %1,1'i — 1.122 dosya — en az bir kimlik bilgisi taşıyordu: toplamda 1.379 ayrı sır. Aralarında 379 veritabanı parolası, herkese açık sunucular için 43 SSH oturum bilgisi, 42 GitHub, GitLab ve npm token'ı ve 23 AWS anahtarı var. Yalnızca git geçmişinde yaşayan eski sürümler, ekiplerin bilerek commit ettiği ortak `.claude/settings.json` dosyaları ve kaydedilmiş ajan sohbet kayıtları eklendiğinde toplam, 1.994 depoda 2.539 sırra çıkıyor.

Pazartesi itibarıyla sır içeren her dosya hâlâ deposunun varsayılan dalındaydı. Bu depoların yarısında dosya en az 217 gündür oradaydı. Çatallar sorunu daha da yayıyor: 74 deponun 211 çatalı orijinalleriyle aynı sırları taşıyor.

Tasarım hatası şu: Claude Code'un kendi koruması projeyle birlikte taşınmıyor. Dosyayı bir git deposunda ilk kez yazdığında, yolu kullanıcının global git hariç tutma listesine ekliyor; yani o tek makinedeki git bu yolu her yerde yok sayıyor. Yolu deponun kendi `.gitignore` dosyasına ise hiç eklemiyor. Bu global ayarı olmayan bir meslektaş, bir CI çalıştırıcısı ya da ikinci bir dizüstü bilgisayar dosyayı fark etmeden commit edebiliyor. Araştırmacıların izini sürdüğü 1.105 deponun 539'unda, dosyayı değiştiren commit'te Claude ortak yazar olarak listeleniyordu; bunu ajanın dosyayı kendisinin commit ettiğinin işareti olarak okuyorlar.

Sıradan sır tarayıcıları bu iş için pek uygun değil. Tüm kopyalar verildiğinde gitleaks 1.122 dosyanın 564'ünü, TruffleHog 643'ünü işaretledi; 215'ini ikisi de işaretlemedi. Kaçırılanların çoğu komut içine yazılmış parolalar: `PGPASSWORD=`, `sshpass -p` veya `mysql -p` sonrasındaki bir değer, anahtar formatı gibi değil, sıradan bir komut satırındaki sıradan bir kelime gibi görünüyor.

Dosya sahipleri arasında 63 kuruluş var; çoğu her ölçekten yazılım şirketi. Araştırmacılar en güçlü örnekler arasında bir veritabanı satıcısının kendi yönetici düzeyindeki bulut anahtarını ve bir tıbbi kayıt veritabanının sahip parolasını sayıyor. Kimlik bilgilerinin hâlâ çalışıp çalışmadığını test etmediler; bu hafta bilgilendirdikleri bir şirket anahtarının hâlâ geçerli olduğunu doğruladı. Belgelerini karşılaştırdıkları 16 kodlama ajanı arasında Claude Code, onaylanan komutun tamamını varsayılan olarak proje dosyasına kaydettiği doğrulanan tek ajan.

Bunların hiçbiri yeni bir keşif değil. 11 Ağustos 2025'te açılan bir hata bildirimi tam olarak bu davranışı anlatıyordu. Otomatik bir bot, 60 gün etkinlik olmayınca 3 Ocak'ta bildirimi "planlanmadı" diye kapattı. İlgili dört bildirimin tamamı aynı bot tarafından kapatıldı; en sonuncusu yayından bir gün önceydi ve araştırmacılara göre hiçbiri Anthropic'ten yanıt almadı.

Apiiro'nun önerileri sırasıyla şöyle: kuruluşta her iki ayar dosyasını da arayın ve dosya silinmiş olsa bile git geçmişini kontrol edin; herhangi bir temizlik yapmadan önce bu dosyaların taşıdığı tüm kimlik bilgilerini yenileyin; yerel dosyayı `git rm --cached` ile takipten çıkarıp projenin `.gitignore` dosyasına ekleyin; kendi kopyanızdaki sır içeren her kuralı silin; sırları düz metin yerine `$DB_URL` gibi değişkenler olarak geçirin; tek tek komutlar yerine `Bash(npm run:*)` gibi komut kalıplarını onaylayın.

GitHub'a hiç ulaşmayan kopyalar da önemli. Dosya, proje klasöründe düz JSON olarak duruyor ve bir npm paketinin, Docker imajının, zip arşivinin ya da senkronize bir klasörün içinde kalabiliyor. Güvenlik ekipleri için öneri, `.claude/`, `.cursor/`, `.gemini/` ve `.specstory/` klasörleriyle ajan hafıza dosyalarını bir `.env` gibi sır taşıyan varlıklar saymak ve pre-commit ile CI taramalarını git geçmişi dahil bu dosyaları kapsayacak şekilde genişletmek.