Google araştırmacısı Pietro Miotti, Meksika'da haritalanmamış bir Maya alanı bulduğunu düşündü. NASA'nın lidar verilerini taramak için 48 yapay zekâ ajanı kullanan Miotti, birkaç umut verici nokta — aralarında "kayıtlı görünmeyen" büyük bir köy gibi görünen bir yer — işaretledi. Hatta Meksika Ulusal Antropoloji ve Tarih Enstitüsü'nden (INAH) o bölgede kayıtlı bir alan olmadığı yanıtını aldı.

Ancak arkeologların hızla işaret ettiği sorun şuydu: alan bir yıldan fazla süre önce akademik bir dergide belgelenmişti. Arkeolog olmadığını vurgulayan ve projeyi kişisel bir yan iş olarak yürüten Miotti, gönderisini güncelleyerek önceki çalışmaya atıf yaptı.

Olay, bilimde yapay zekâ üzerine büyüyen bir tartışmanın odağına oturdu. Arkeolog Sarah Parcak, bunun tam da hakem denetiminin neden var olduğunu gösterdiğini söyledi; bir alanın bir devlet veritabanında bulunmaması, bilinmediği anlamına gelmiyor. Alanı belgeleyen makalenin yazarlarından Ivan Šprajc ise The Verge'e, arkeologların lidar ve gelişmiş uzaktan algılamayı "uzun süredir" kullandığını ve "bir şeyi yalnızca fark etmenin bilgimize pek bir şey katmadığını" söyledi.

Başkaları pratik kaygılar dile getirdi: alanların yerlerinin amatörce yayınlanması yağmacıları çekebilir ve yapay zekâ üretimi "keşif" akını doğrulama yükünü uzmanlara kaydırır. University College London'dan Elizabeth Graham, alanın gerçek kısıtının keşif değil fon olduğunu belirtti: "Eskiden olduğu gibi kazı yapmak ya da alanları haritalamak için yeterli fon yok."

Neden önemli: Yapay zekâ ajanları uzmanlara geniş veri kümelerini taramada gerçekten yardımcı olabilir, ama olay bir örüntüyü fark etmekle bilgi üretmek arasındaki uçurumu gösteriyor.